Zoals elk jaar werden de deelnemers aan de officiële openingsstoet gewikt en gewogen. De jury, under het vakkundig voorzitterschap van Jacques Vandersichel, plaatste zich strategisch over het hele parcours: geen kwestie van “even zijn best doen voor de eretribune”, er werd speciaal op de continuïteit gelet, dat de groepen van begin tot einde hun best deden.
Teater Exces was dit jaar de toch wel overtuigende winnaar, al merkte de voorzitter op “Circusplaneet en Exces springen al jaren haasje over voor de eerste en de tweede plaats. Blijkbaar is het kwaliteit die blijft bovendrijven.”
M. Ploc is een buitenaards-achtig vogel/kuiken dat uit een doosje tevoorschijn komt. Hij ontdekt heel schoorvoetend de wereld, maar eenmaal op zijn gemak toont hij wat hij in zijn mars heeft—en dat is heel wat.
Het interweb, da’s multimediaal. Op Gentblogt vindt u tekst en beeld (bewegend beeld, zelfs), en vanaf nu ook elke dag: geluid. ‘t Is te zeggen: ander geluid dan de kreetjes van verrukking en ingehouden opwinding die voormelde tekst en beeld al bij u teweeg brachten.
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje blog gezien, en er de verdacht vertrouwde artikels op gemerkt. Dat zit zo: tijdens de Feesten neemt Urgent.fm onze artikels over, en als wederdienst zetten wij elke dag een selectie van hun interviews op een rij. Zet het geluid op uw computer aan, dan wel omgesp uw koptelefoons!
Ontbijt op de Genste Feesten, daar ben ik te humeurig voor. Zonder een tiental kopjes koffie en boterhammen met iets dat ik zelf uit de frigo gekozen heb begin ik zelfs niet aan de dag.
Wat geeft dat nu, zo’n concert in een reüniejaar? Voortgaand op het artwork en het handschrift op “2007″, dan mochten we ons opmaken voor een concert met hoog vintage gehalte. Raak was het, zalig was de afdronk.
Voor ons geen optreden van The Scene of Sly and The Family Stone zaterdagavond, want we hadden met de kinderen afgesproken om vijverwriemelbeestjes te gaan bekijken in het Museum voor Dierkunde. Een activiteit die al om 9u van start gaat: dan kruip je er de avond voordien best niet al te laat in.
Tijdens een korte inleiding over het gebruik van de bino’s en microscopen wist conservator Dominick Verschelde zowel de kinderen als hun ouders meteen te boeien. Nadien mochten de kinderen zelf waterstalen nemen uit de verschillende vijvers van de Plantentuin.
Op Boomtown werd de aftrap gegeven door The Go Find. Op de Oude Beestenmarkt heerste een gemoedelijk sfeertje. Een avondzonnetje, wat drank en fijne muziek in het vooruitzicht, meer heeft een mens soms niet nodig. Mijn wederhelft was eerder uitgelaten. De verwachtingen waren niet van de minste voor de The Go Find. De eerste nummers deden nog wat twijfelen: even vergankelijk als Orange Black? Maar dan leek de band iets meer los te komen en kwam er ook iets meer schwung in de liedjes.
Niet dat je zin had om op tafel te springen, nee, verre van, gewoon wegdromen. De nummers brachten je samen met de zanger (en de drummer) naar een andere planeet, ver van alle zorgen. Sfeervolle, bitterzoete droompop is inderdaad een treffende omschrijving. Go find the album zei mijn wederhelft na het optreden en gelukkig was de Bilbo niet ver af.
Big Jump is niet de naam van een uit de kluiten gewassen gorrilla (hoe kom ik er bij?) In heel Europa springen of stappen mensen met of zonder watervrees in rivieren,waterlopen en meren om duidelijk te maken dat proper water een noodzaak is. (Het verre?) Europa heeft een richtlijn opgesteld die er moet voor zorgen dat onze waterlopen tegen 2015 een goede ecologische conditie hebben.
Hoe meer steun van het publiek, hoe beter, vinden de organisatoren en dus roepen ze de mensen (ja, ook jullie, net ontwaakte feestbeesten) op om een duik te nemen ter algehele verfrissing van het water en ons zelve.
Wij Gentenaren treffen het: we mogen springen in de Coupure, en dat is beslist niet de vuilste waterloop in onze contreien. De ironie wilde vorig jaar immers dat men in sommige andere steden de Big Jump moest afgelasten omdat de geselecteerde waterloop ..tja..te vuil was. Vorig jaar baadde Gent in een onwerkelijke hittegolf, maar ook vandaag is het weer zacht genoeg voor een stap in het (ongewisse?) water.
We kregen meer foto’s van de alternatieve openingsstoet: ‘t stroat es van iedereen, niewoar, zegt Arthur De Decker: “Alhoewel de VIP’s zich probeerden uit de voeten te maken werd premier Verhofstadt en zijn gevolg geconfronteerd met onder meer een sigaren rokende Fidel Castro waarmee nog een glas moest worden gedronken.”
Een echte opwarmer had het Blue Note Records Festival gisteren niet echt meer nodig; daar had de warme zon ondertussen al voor gezorgd. Ondanks het mooie (terrasjes)weer was er om vijf uur al veel volk op de been voor de eerste act van de avond: Blunk en frontman N8N. Het optreden start met een stevige jamsessie die onmiddellijk op het enthousiasme van het publiek kan rekenen. Wanneer zanger N8N – Italian looks, in trendy pak en met flashy zonnebril – op het podium verschijnt, is de zaal dan ook meer dan klaar om te swingen en te shaken. De openers (I’m Your) Hoochie Coochie Man en Soul Funk Coming zetten meteen de toon: Blunk brengt stevige, funky blues. Het blijkt een wondermooie samensmelting van de ervaren Blue Blot-muzikanten en het jong geweld van N8N, die zich ontpopt tot een ware performer met een geweldig stemgeluid. Vooral de trompettist Loui Johnson en saxofonist Lenny North kunnen op mijn persoonlijk handgeklap rekenen.
Gisteren na de openingsstoet even de drukte ontweken en de tentoonstelling ‘het abc van de volkstuin’ in het Provinciaal Caermersklooster bezocht. De ingang van het Caermersklooster ligt in de Vrouwebroerstraat in het Patershol, op een boogscheut van de feestzone dus.
Vandaag was het eindelijk zo ver: de start van de Gentse Feesten en meteen ook de start van het Puppetbuskersfestival.
Net zoals vorig jaar (eentweedrieviervijf) zullen de kinderen en ik ons beste beentje voorzetten om jullie zo vlug mogelijk in te lichten over de verschillende groepen—maar in tegenstelling tot vorig jaar zullen de artikels dit jaar vergezeld gaan van prachtige foto’s, geleverd door niemand minder dan Charles. Behalve artikels van mij, mag u ook uitkijken naar de artikels van Veerle die fotografisch zal bijgestaan worden door Kathleen: dit jaar hebben we de groepen verdeeld om u zo veel mogelijk kans te geven ze alsnog te gaan bekijken.
Voor de duidelijkheid geven wij jullie van elke voorstelling nog eens de data en uren mee: ze zijn sinds de publicatie in het programmablad gewijzigd, en het zou jammer zijn als u op de verkeerde plaats of het verkeerde uur naar een voorstelling zou gaan.
We hebben feestburgemeester Decaluwe aan de tand gevoeld en… een heel grote mijnheer in de showbizzwereld. Zo zijn we tot de vaststelling gekomen dat de feesten een volksfeest zijn, gemaakt door en voor iedereen, wars van de door een incestueuze elite gewenste megalomane culturele hoogstandjes. Zo is het al jaren en zo blijft het best. Veel meer inleiding hoeft daar niet bij. Het bewijs: filmpje!
Daan Hugaert leeft zich verontrustend sterk in, in Spaans Krijt.
Blijkbaar hoef je niet eens dement of dronken te zijn om een acteur met diens personage te gaan vereenzelvigen. Ik betrapte me er zelf op tijdens de voorstelling van Spaans Krijt. Mocht ik er minder schroom op na houden, ik had Daan Hugaert zeker op het einde vragen gesteld als was hij echt Angel Luiz Muñoz, het personage dat hij in deze theaterproductie met brio vertolkt. Naar verluidt hadden bij een eerdere voorstelling toeschouwers dezelfde neiging maar niet dezelfde schroom zodat ze Hugaert achteraf vroegen “hoe het nu met moeder Blanche was”.
Baharak Bashar studeerde geologie aan de Gentse Universiteit en werkt vandaag als programmamedewerker aan het Canvas programma “over levenâ€, wetenschapdocumentaires. In Gent is Baharak geen onbekende. Welke Gentenaar zag de affiches met de wildplassende krullenbol niet hangen? Welke Gentenaar heeft Baharak niet aangesproken over haar petitie op de Gentse Feesten aan het Baudelopark? Voor al die Gentenaars wiens aandacht Baharak niet kon trekken, hier een uitgebreid interview…
Een rokende computer van de vele honderden foto’s, maar dat houdt ons niet tegen, bij Gentblogt. Bij deze: de openingsstoet in beeld.
Zet u rustig neer, pak er een glas bij: ‘t is een stapel. En eigenlijk, terwijl u toch aan het kijken bent: wat vond u er eigenlijk van? Een beetje tam in vergelijking met andere jaren? Veel volk? Weinig volk? Ambiance? Commercieel?
Op het Blue Note Records Festival hadden ze gisteren besloten om het weekend vroeg in te zetten. Om vier uur al liet Jerboa zijn beats los op de tent. Het mooie weer speelde hem ongetwijfeld parten. Onder het motto “we zijn met weinig maar maken groot lawijt” liet hij dat echter niet aan zijn hart komen. Hij kon alvast rekenen op welwillende dansbewegingen in het het publiek. Jerboa liet zich voor de gelegenheid omringen door mooi volk. Ik wandelde de tent binnen op de slotakkoorden van Trixie Whitley, spijtig genoeg gemist. Later kwam Johannes Verschaeve voor vocale versterking zorgen. In tegenstelling tot bij The Van Jets kon hij me deze keer echter matig bekoren. Jerboa deed daarna meer dan de schade beperken en liet de gevoel achter met “later op de avond zou dit nogal eens iets geven.”
Het was ergens in juni 1989 toen ik telefoon kreeg van Freek Neirynck: of ik geen zin had om tijdens de Gentse Feesten een Duitse figurentheaterspeler te begeleiden bij zijn optredens in de binnenstad (vooral kwestie van ervoor te zorgen dat de man op het juiste moment op de juiste plaats stond). Bleek dat het toenmalige stadsbestuur een nieuwe culturele injectie wilde geven aan de feesten – als tegengewicht voor de uitdijende bier- en worstentoestanden – en o.m.ging aankloppen bij Theater Taptoe voor ideeën.
En Taptoe had een idee, een schitterend idee: het zou een internationaal festival voor puppetbuskers organiseren. Voor puppet wat? Voor puppetbuskers ofte straatartiesten met poppen of figuren. Taptoe werd (en wordt) immers regelmatig uitgenodigd op buitenlandse festivals waarbij in de rand van het officiële programma ook veel straatartiesten pareltjes van figurentheater ten beste gaven. Die bereik(t)en logischerwijs zelden een (festival)podium maar konden wat ruimere belangstelling best gebruiken. En waar kan men buskers een gedroomder publiek aanbieden dan in Gent tijdens de derde week van juli? En zo werd in juli 1989 het eerste International Puppet-buskersfestival (IPBF) georganiseerd.
Net terug van een slopende voettocht door Gent waarover u elders meer leest, en vooral ook van de traditionele aftrap van de Genste Feesten in het Huis van Alijn. De zon en de nieuwsgierigheid lokten veel Gentenaars naar de stad en de sfeer in Het Huis was dan ook broeierig doch gezellig.
Het Museum bestaat 75 jaar en dat mag al eens gevierd worden: maar liefst drie tentoonstellingen die tegelijk met de Gentse Feesten van start gaan zetten het jubileum in de kijker. De centrale expo “Gent in bewegend beeld” kan worden beschouwd als een opvolger van ‘het dagelijks leven in bewegend beeld’, de vorige reeks die het resultaat was van talloze homevideo-fragmenten uit de levens van Vlaamse gezinnen.
De nieuwe expo toont onze stad zoals ze door haar filmende bewoners en bezoekers in beeld is gebracht. “Van Gentse feesten, historische stoeten, buurtfeesten en markten tot taferelen over het leven in de stad. Het Gent van vroeger zoals we het niet meer kennen, het Gent zoals we het al vergeten waren of het Gent waarmee we vertrouwd zijn. Van het ophalen van het huisvuil en het heraanleggen van de Veldstraat tot prachtige beelden van de foor op het Sint-Pietersplein, het is allemaal te zien” Kortom, een tentoonstelling voor de ware curieuze neuzen, zoals u en ik.
Op deze rustige zaterdagochtendfietstocht ligt Gent er nog slaperig bij.
De lamp brandt nu al op de Oude Beestenmarkt, op Sint-Jacobs is de eerste party blijkbaar net voorbij en in het Baudelopark komt het enige geluid van de zoemende frigo’s. Jacob kan zijn handen niet thuishouden en het Gravensteen houdt onverstoorbaar stand in het komende kermisgeweld.
Kortom: ben al eens gaan piepen en ik krijg ongelooflijk veel goesting in deze Feesten!
Wat speelt er zoal? Dat zal ik u nu eens vertellen. Soms in telegramstijl, soms helemaal uitgeschreven. Het zou u een idee moeten geven zonder te ellenlang te worden. Of toch behoorlijk ellenlang. Nu ja.
zaterdag 14 juli 2007 8u33 |Gentse Feesten|
Coudie |Reageren uitgeschakeld
Wanneer we donderdag zeggen, dan zal menig ‘echte’ student het woord uitgaan in eenzelfde adem noemen. Maar om in topconditie te verkeren, dient het lichaam eerst de nodige rust in acht te nemen. Geen ochtendlijke wandelingen, noch omzwervingen aan de ontbijttafels, maar wel heerlijk lang heen en weer woelen in het beste donsdeken van de hele wereld.
Om 15u beginnen we er dan (eindelijk) aan en wel op het Puppetbuskersfestival (de naam alleen al maakt een mens nieuwsgierig). Cie de Draak, afkomstig uit Nederland, vermaakt op dat moment het publiek met figurentheater. Ideale stuff om met het ganse gezin van te genieten. En hup, allemaal richting Trommelstraat 1.
De rest van de vooravond brengen we door in Hotsy Totsy waar we achtereenvolgens de gespleten persoonlijkheid met jazz (17u) en een portie komedie (20u30) over ons laten heenkomen. Op ‘naakte’ wijze worden Zwaanske (een West-Vlaming van het hinterland), Quint, Patrick Van Den Kieboom (een mens met of over ADHD?) voor de leeuwen geworpen. Hopelijk kunnen ze het publiek verscheuren, voor wij dat met hen doen.
In Nederland zijn er twee toonaangevende comedy-formaties. Onlangs hadden we Daniël Arends, Henry Van Loon en Emilio Guzman van Comedytrainop bezoek, tijdens de Gentse Feesten komen de (vies woord alarm!) concullega’s van Comedy Explosion afgezakt. Javier Guzman van Comedy Explosion zagen we in april al in Capitole, dat was met een volledig geregisseerde (en overigens uitstekende) zaalshow.
Deze keer komen de mannen (en vrouw) met stand-up comedy naar de Capitole, en wij mogen een bootlading duotickets weggeven.
RSS
Zoals elk jaar werden de deelnemers aan de officiële openingsstoet gewikt en gewogen. De jury, under het vakkundig voorzitterschap van Jacques Vandersichel, plaatste zich strategisch over het hele parcours: geen kwestie van “even zijn best doen voor de eretribune”, er werd speciaal op de continuïteit gelet, dat de groepen van begin tot einde hun best deden. 
Deeltje twee in onze reeks 
Het interweb, da’s multimediaal. Op Gentblogt vindt u tekst en beeld (bewegend beeld, zelfs), en vanaf nu ook elke dag: geluid. ‘t Is te zeggen: ander geluid dan de kreetjes van verrukking en ingehouden opwinding die voormelde tekst en beeld al bij u teweeg brachten. 
Een echte opwarmer had het 
De Kinkystarclub doet zichzelf voor als de ontmoetingsplaats van het muziekcentrum 
In Nederland zijn er twee toonaangevende comedy-formaties. Onlangs hadden we Daniël Arends, Henry Van Loon en Emilio Guzman van Comedytrain 
