RSSSam Gooris
…en waarom ook niet?
Jeugdcircusfestival, dag 1 & 2
Maandag ging in het Baudelopark het Jeugdcircusfestival van start. Ondanks de regenbuien zat de tribune goed vol voor de eerste optredens. De natte matten zorgden soms voor een uitschuiver, maar de kinderen en jongeren van Circus Pirelli lieten het niet aan hun hart komen. De jongste lichting van de Circusplaneet heeft dit jaar flink geoefend; het resultaat mocht gezien worden!
Mijn kinderen gingen enthousiast aan de slag in een circusworkshop. Met engelengeduld helpen de lesgevers bordjes draaien, stokjes de lucht in zwieren, koordlopen, enz. Kinderen vanaf 6 jaar kunnen nog t.e.m. vrijdag elke dag om 15.30 en 17 uur gratis een uurtje circusinitiatie volgen, inschrijven is wel verplicht.
Puppetbuskersfestival 2008: een bizarre ervaring
What a difference a day makes. Gisteren was het nog herfst, vandaag was het zalig zomerweer. Net warm genoeg om in T-shirt rond te lopen, net niet warm genoeg om te puffen. Gelukkig maar, want er stonden vandaag twee voorstellingen op de agenda.
We moesten op de Kalandeberg zijn vandaag en daarvoor hebben we eens de fiets genomen. Ook een ervaring op zich, fietsen door het volk van de Gentse Feesten. Het is de eerste keer dat ik het deed en ik denk niet dat ik het nog zal herhalen, behalve misschien voor binnen twee dagen, als we naar MiramirO gaan op de Sint-Baafssite en het Spaanskasteelplein. Uiteindelijk zijn dat twee plaatsen waar de weg naartoe niet geplaveid is door een massa volk. Maar een ervaring was het zeker.
We hadden het genoegen om de eerste winnaar van de Luk Vincentprijs te mogen gaan bekijken. Bouldegom Theatre brengt Encore Pluvieux. Een verzameling van vier lieve zachte personages, nooit agressief, vol verwondering omdat ze hier in ons midden zijn. Zij dwalen discreet rond, ook al zijn ze 3m hoog. Zij zijn ontsnapt uit hun tehuis en met een nieuwsgierigheid eigen aan hun leeftijd mengen zij zich in het leven van de voorbijgangers. De creaties zijn prachtig en tot in de puntjes verzorgd en zijn gewoonweg wreed wijs. Machtig om zien en ze slepen u gewoon mee in hun wereld en hun ontdekkingstocht.
Verantwoord entertainment met Jezus op Bataclan II
Een van de revelaties van de feesten is ongetwijfeld Bataclan II.
Master of Ceremonies Jezus heeft voor de gelegenheid een volledig nieuw repertoire grappen klaar dat Hij hier exclusief voor de Gentblogstlezertjes openbaart:
U was weer geweldig
Ongelooflijk welk verschil het weer maakt. Foto’s van Steven en Jeroen — en u kan er lekker uw eigen verhaal bij verzinnen. Iets met poppentheater en Missen Belgium Beauty, bijvoorbeeld.
Magazijn – de finale
Eten op de Gentse feesten is vaak een kwestie van tradities, heb ik de indruk. Elk jaar eet ik een bioburger bij GEC en ribbetjes bij Amadeus, al zeven jaar ofzo. Ik ben er niet zo happig op om die gewoonte te veranderen, en ben altijd een beetje wantrouwig als ik ergens anders binnen kom. Hebben ze de prijs niet stiekem opgeslaan met vijf euro? Toen ik hoorde dat het Magazijn het na de Gentse feesten voor bekeken houdt, hadden we meteen een plaats om onze eerste feestenavond in te zetten. Het was nog vroeg op de avond, want we wouden de slotdag op Boombox niet missen, en we vonden zonder problemen een plaatsje binnen. Voor de meer zonnige dagen kan u ook altijd op het terras terecht.
Voor de finale hebben ze een menu opgesteld. Wij gingen voor drie tapas naar keuze als voorgerecht (€ 10). Als hoofdgerecht koos ik Zucchino Magazino (€ 13,50) terwijl mijn tafelgenoot canneloni XL (€ 14) bestelde. Op de kaart staan verder vooral pastagerechten, als ook de obligate mosselen.
We werden snel en vlot besteld. De tapas werden met mondjesmaat aangebracht. Salume, Bruschette en Calamares hadden we gekozen. Misschien niet de beste keuze bij nader inzien maar het stilde alvast de eerste honger. De canneloni werden goed bevonden en ook de gevulde courgette vond ik best lekker. De vulling was een combinatie van vlees, noten, rode pepertje,… en een smaak die ik niet meteen kon thuisbrengen. Het werd geserveerd met rijst en een slaatje. De groene saus was lekker, ook al heb ik het normaal gezien niet zo voor sauzen. Ik had in elk geval meer dan genoeg. De ideale fond voor een avondje Gentse feesten, zeg maar.
Reken daar nog twee pintjes, een geuze, een caipirinha en een thee bij en de rekening kwam op 52 euro voor ons tweeën. Misschien niet goedkoop maar om twee uur kon ik zonder problemen de lokroep van de bodram met huufflakke weerstaan. Het Magazijn is zo een plek waar we de deur niet plat lopen maar waar we wel een beetje droevig van zijn dat ze verdwijnt. Hopelijk komt er iets leuks voor in de plaats…
Magazijn, Penitentenstraat 24, Gent, nog tot en met 28 juli 2008 vanaf 17u
Absynthe Minded en The Partchesz @ Charlatan
Voor Gentblogt naar de Feesten gaan, het kan zwaar afzien zijn. Toch als je niet, zoals anders, twee weken verlof hebt, maar noodgedwongen na slechts een viertal uur slaap de trein naar Brussel opkruipt, met ogen zo groot als speldenknopjes en een niet aflatende geeuwreflex. De Gentse Feesten, ze kunnen pijn doen meneer…
Het is nochtans onze schuld niet. Om 23u naar Absynthe Minded gaan kijken, ten laatste om 1u ons bed in, geef toe, zo’n grote zonde is dat niet. Dat was echter een beetje buiten de Charlatan gerekend. Toen we daar aankwamen, bleken alle groepen immers een half uur verlaat te zijn. Het was dus al dik 22u30 toen The Partchesz, oftwel Vlaamse country met Bjorn Eriksson (ex Zita Swoon, Maxon Blewitt, Admiral Freebee), diens vader en Nathalie Delcroix (Laïs) het kleine podium van de Charlaten beklommen.
Lees verder…
Puppetbuskers 2008: Laura Kibel
Geen betere remedie tegen de kou en de nattigheid van gisteren dan een voorstelling van Teatro dei Piedi di Laura Kibel. Zij won de Luk Vincentprijs in 1998 en was sindsdien meermaals te gast op het festival.
In het kader van deze 20ste editie is zij gelukkig opnieuw van de partij want ik blijf het zalig vinden om naar haar te kijken.
Ik sta er ook elke keer van te kijken hoe inventief en creatief sommige mensen kunnen zijn. Een decor heeft ze niet nodig, enkel een podium, een paar koffers en een laag stoeltje. Daarin ligt ze onderuit gezakt – ik ben er soms van overtuigd dat ze van elastiek is – en transformeert ze haar voeten, knieën, armen en handen in personages, waarvan het aankleden zelf soms onderdeel van de act is.
A huge gay gathering in de kitty litter
De Feesten hebben mij al flink verrast deze editie, en het is nog maar net begonnen. Ik heb mijn gezond verstand genegeerd en heb me zomaar even roekeloos in het centrum van het feestgedruis gewaagd. Op de openingsavond! En het was de moeite: drie goeie optredens meegepikt en daarna ben ik beginnen zeggen dat ik naar huis ging. Dat heb ik nog 2 uur volgehouden. Zonder vertrappeld te worden.
Om 17u zat ik in de protestantse Brabantdamkerk (Die bestaat blijkbaar. One lives, one learns.) naar Hermitage te luisteren. Nederlandstalige kleinknutselpop noemen ze het zelf. Hun bewerking van de trage versie van ‘Be Mine’ van Robyn was kippevelmoment nummer 1 van die avond. Een uur van mijn leven in schoonheid doorgebracht, zolang ik mijn ogen op David gericht hield dan toch.
Dan naar Campo voor The Broken Circle Breakdown featuring the Cover-Ups of Alabama van Cie Cecilia. ‘Gaan!’, zou ik zo zeggen, maar het is uitverkocht naar het schijnt. Misschien dat ik gemakkelijker ontroerd geraak met ouder worden, maar daar heb ik mijn jank-eens-tijdens-een-toneelvoorstelling-ontmaagding meegemaakt. Hoogst ongebruikelijk, Xaro-kenners kunnen dat beamen. Lees verder…
Theater Trac: Mouchette/Colette
Mouchette/Colette is het met overtuiging gebracht verhaal van Colette, een jonge puber, die in contact komt met een nogal vreemde man, Arsène genaamd.
De regie is in handen van Wim De Witte. De twee acteurs, Sofie De Mol en Chrisophe Huysecom, zijn echte raspaardjes in hun vak, en de Arne Sierens’ teksten zijn spitsvondig, terzelfdertijd humoristisch en ontroerend.
Jan Hoet I doet Hoet-Bekaert (goed) swingen
Hoet Bekaert gallery komt dit jaar met Fragile naar buiten. De verbouwde en voor velen al een beetje vertrouwde Vespafabriek in de Rodelijvekensstraat is het decor van een kunstzinnig amalgaam van beeldende kunst, design, film en muziek.
Creatief & vaak nieuw talent krijgt hier de kans om het publiek te laten kennismaken met de vruchten van hun inpiratie. Eens je eigen schoenen laten ontwerpen door de Koreaanse kunstenares Choi Jung In, die ook al bekendheid verwierf met haar fantastische (van restjes toetsenbord gemaakte) slang (klik), zalig rondslenteren en genieten van het werk van zowel nationale als internationale beeldende kunstenaars of op de sublieme resultaten van westerse ontwerpers in samenwerking met chinese ambachtslieden. Het evenement loopt verder tot een heel eind na de feesten, maar tijdens deze tien dagen bent u extra welkom voor de kunst of voor een – met evenveel liefde als de kunstwerken – bereid hapje in de tuin.
Het werd al maanden geleden aangekondigd, maar gisteren was het zover: de keizer van de Stadsstaat Gent -wat een hogere rang is dan kunstpaus, zo melden mijn archiefbestanden- was eregast en DJ in de galerij. Lees verder…
Boombox sluit af in schoonheid
Boomtown en Democrazy sloegen het eerste weekend van de feesten hun tenten op in het NTG2 Minnemeers. Een verrassende locatie die ons heel goed bevallen is, ook al omdat het weer niet echt aanmoedigde om lang buiten te vertoeven. Het zonnetje lijkt zich vandaag te herpakken en misschien is het maar goed dat Boombox nu verandert in Boomville in café Video?
De opkomst voor Merz was matig. Conrad Lambert werd in 1999 door Warner Records ten tijde van z’n debuut geweldig gehypet. Zijn tweede cd liet meer dan zes jaar op zich wachten en onlangs is zijn derde cd ook in de rekken verkrijgbaar. D. had me reeds verwittigd dat zijn stijl geëvolueerd was naar minder electronica meer folk. Ik was benieuwd. Voor het optreden had hij een bassist en drummer meegebracht. De set kende een moeizame set, de muzikanten leken niet samen te spelen, de bassist zag er eigenlijk allesbehalve enthousiast uit, het was niet echt een groep. De keuze voor de nummers leek onevenwichtig, nu eens keyboard, dan weer een sample met stemmen,… De switch tussen zijn oudere en nieuwere werk lijkt moeilijk verteerbaar waardoor de set onevenwichtig dreigde te worden. En net toen ik dacht “dit komt niet meer goed”, herpakte Merz zich. Hij koos resoluut voor zijn gitaar, liet de keyboard achterwege, wat me een verstandige keuze leek. Hij groeide duidelijk in zijn optreden in het tweede deel van de set. Hij praatte meer met het publiek en zijn zelfvertrouwen straalde af in zijn muziek. De drastische wending kon me niet volledig overtuigen, maar het werd al bij al een verdienstelijke set. Maar nog even for the record, een kuif is al sinds Good Shape niet meer hip en het helpt niet echt als u er mee gaat headbangen.
Puppetbuskers 2008 op maandag 21 juli in het EFTC
Een koude, sombere, natte nationale feestdag vandaag. Maar niet getreurd, het EFTC liet al die kou en dat nat niet aan zijn hart komen en stond andermaal in voor een bijzonder goed gevuld programma.
Als publiekstrekker speelde vandaag in de Trommelstraat Compagnie La Malette, een Frans gezelschap dat pas vorig jaar werd opgericht.
Geen grootse toestanden voor hen, integendeel. Toen ik de Trommelstraat inkwam, zag ik eerst niet dat er een theater stond opgesteld, maar toen ik naderbij kwam, stonden er zelfs twee! Het zagen er evenwel geen theatertjes uit, eerder een soort kijkkasten. Errond zaten enkele mensen die het spektakel volgden door een kijkgat en met een koptelefoon op. Het bleek zelfs grappig te zijn want regelmatig hoorde je hen lachen.
Debat: welke toekomst voor België?
Sinds jaar en dag organiseert Eric Goeman, bekende Gentenaar en voorzitter van Attac Vlaanderen, tijdens de Gentse Feesten een reeks politieke debatten in samenwerking met vzw Trefpunt. Zonder dwarsliggers kunnen de treinen niet rijden is de titel van de debatreeks. Sinds enkele jaren hebben de debatten plaats in het Laurentinstituut in de Onderstraat, elke dag van de Gentse Feesten van 14u00 tot 18u00.
Op de nationale feestdag 21 juli ging het debat over de toekomst van België. Een zeer actueel thema dus, niet enkel door de nationale feestdag, maar ook door de huidige politieke crisis. Onlangs creëerden enkele bekende progressieve Vlamingen de Gravensteengroep. Doelstelling van deze groep is de Vlaamse eisen te verdedigen vanuit een progressieve invalshoek, tegen de heersende opinie bij links die het Vlaamse gedachtegoed automatisch met rechts associeert in dus. Onmiddellijk kwam er reactie in de vorm van de Vooruitgroep, die pleit voor de heropbouw van een echte linkse democratische tegenkracht, over de taalgrenzen heen en los van het communautaire. Het debat op de Gentse Feesten bracht enkele protagonisten van deze twee groepen, beide trouwens genoemd naar een Gents monument, bij elkaar, samen met enkele andere autoriteiten op het vlak van de staatshervorming.
Brahim, Fixkes, Speedball Jr.
Zo kan het ook, natuurlijk: Thierry Lammertijn zorgt voor beeld, en wij laten alle ruimte in de commentaren voor de bijhorende tekst. Met andere woorden: wat vond u ervan? Drie optredens op 21 juli 2008.
1. Brahim op Polé Polé
Een vrolijk Huis van Alijn en een expo over de vrolijke expo 58
Zo! Ik verneem dat alles op de Gentse Feesten voorlopig goed verloopt. Al breekt het weer wéér een beetje spel, maar dat zijn we van het weer gewend niewaar?
Zelf ben ik nog net niet in de stemming voor rumoerig en van alcohol doordrongen feestgedruis. Tien dagen, ge moet redelijk geschift zijn om er op te komen! In Aalst zijn ze al lang content met drie dagen carnaval. Soit, ik zie mijn ontslagmail wegens kritiek op de Gentse Feesten reeds ontspruiten aan het genadeloze brein van onze voorzitter annex superplanner voor de Feesten, de alomgevreesde doch onvermijdelijke MV, dus ik trek mijn woorden in (slurp) en begin over iets totaal anders: wat had u gedacht van de Expo 58?
Ha, goed geraden: ik ben weer eens op mijn stokpaard met de bevallige naam “Het Huis van Alijn” gekropen, dit keer in een poging om mensen die op zoek gaan naar iets gieltegans anders op hun wenken te bedienen.
Compagnie Cecilia: The broken circle breakdown featuring the cover-ups of Alabama
Het overkomt mij niet vaak, dat mijn bril aandampt tijdens een toneelvoorstelling. Bij The broken circle breakdown featuring the cover-ups of Alabama was het van dattum, ik was er redelijk ondersteboven van. Ik raad u af om te gaan kijken zonder papieren zakdoekskes (eentje voor ‘t lachen, de rest veur ‘t schriemen).
The broken circle … is het (muzikale) relaas van hoe twee mensen er niet in slagen om hun verdriet een plaats te geven. Alabama (Mieke Dobbels), die eigenlijk Elise heet, die haar pijn niet kan dragen, die zal vluchten, weg van Didier (Johan Heldenbergh), op weg naar ‘M’. Terwijl Didier alleen maar woest kan zijn, omdat er wél een verklaring is, omdat hij moet vechten, omdat zij ook gevochten heeft. Gedeelde smart… maakt relaties kapot.
De country-muziek is veel meer dan wat liedjes bij het verhaal, eigenlijk is het de country die het de twee hoofdpersonages mogelijk maakt hun verhaal te vertellen, aan zichzelf en aan elkaar. Het publiek voelt zich als een onwillige getuige, kan óók dat verdriet niet velen maar wil toch geen woord missen (je kon een speld horen vallen als Elise/Alabama of Didier/Monroe aan het woord waren, de mensen wachtten op een muzikaal intermezzo om het tranensnot af te vegen).
Puppetbuskers 2008 op zondag 20 juli in het EFTC
Vanmiddag waren wij vanzelfsprekend weer present in het EFTC. Als opener werden we vergast op de traditionele Punch and Judy van professor Robanti – waarover San reeds schreef – die de hele binnenkoer op zijn hand kreeg. Helaas was het reeds zijn laatste speeldag.
Eveneens uit Engeland kwam Yalla Theatre, de eerste voorstelling in het kader van Jong Talent. Het zijn studenten van de Central School of Speech and Drama aan de University of Londen. Jawel, in Engeland kan je een mastersgraad als poppenspeler behalen.
Transitions vertelt het verhaal van een man die vrouw en kind achterlaat om overzee een beter leven te zoeken en er geconfronteerd wordt met alle problemen van de immigrant: de administratieve mallemolen bij de immigratiediensten, de huisvesting (belandt in een piepklein kamertje waar hij kan draaien noch keren en waar hij na een tijd ook weer op straat vliegt), de zoektocht naar werk, het gemis van zijn geliefden en vooral, zal het hem lukken om ze ooit terug te zien?
Boomfanfare, maar dan niet in bomen
De locatie schiet me nu niet meteen meer te binnen. Het was er niet gezellig. U moet echt niet afkomen. Echt niet. Lees verder…
Tiendaagse in één
De Gentse Feesten duren 10 dagen lang. Ik kan niet iedere dag gaan wegens werkverplichtingen en toch nog wat liefde voor mijn lever en nachtrust. Een goed alternatief is zoveel mogelijk in 1 avond/nacht doen: zo ben ik er zaterdag in geslaagd zowat 75% van mijn Gentse Feesten-activiteiten te vervullen. Volgt u even mee en pik onderweg wat do’s en don’ts mee.
Beginpunt was het Baudelopark, ideaal om op het gemak, bij een eerste waterachtig pintje, in de stemming te geraken. De zon had er af en te zin in. Beetje mensen kijken, beetje foto’s nemen, beetje babbelen met vrienden. “Zou ik niet eens moeten gaan kijken naar mijn dochter”, vroeg een vriendin zich af toen ze haar tienjarige dochter al een kwartier niet gezien had. Toen we 25 meter verder twee beentjes de lucht in zagen zwaaien, wisten we dat ze haar radslag met wisselend succes aan het oefenen was. Zalig dat er overal kinderen rondlopen die uitstekend in staat zijn elkaar en zichzelf te entertainen.
Gent Jazz – 20/07: 1-2-3-4 Piano
De laatste dag alweer. Het is bijna niet te geloven. Vier concerten kregen we voorgeschoteld, de rode draad leek moeilijk te vinden. Om halfvijf al gaven we present voor Dez Mona. Gevoelige materie binnen de Gentblogt redactie, ik was dus benieuwd. De groep wordt geprezen om haar gevoel voor drama en dat is meteen een understatement van formaat. De stem van Gregory Frateur kent haar gelijke niet en is de oorzaak van de onoverkomelijke meningsverschillen tussen voor- en tegenstanders. Geloof me, een tussenweg is er niet. Zijn lichtblauwe kostuum stak fel af tussen de sfeer die ze opriepen. Achter de torentjes van de Bijloke site schuilen ook donkere verhalen moet u maar denken. Dez Mona is hiervan de ideale vertolker. Ik luisterde meer dan geboeid naar de verhalen uit dit griezelig universum. Dez Mona bewandelt de dunne grens tussen weltschmerz en kitsch, een andere vergelijking vind ik niet meteen. De gospelinvloeden werden versterkt door de jonge vrouwen van het Go_Tell Choir. “They say the devil is in my soul, but I feel good”, zong Frateur en niemand die hem ongelijk zou durven geven. De zon stak schril af bij het verlaten van de concerttent.
Lawaai als kunstvorm
De derde dag van BoomBox stond in het teken van de edele kunst van het lawaaimaken. Jawel, vergis u niet, om op een verteerbare manier lawaai te maken, volstaat het niet om zomaar losweg op gitaar, drum en andere instrumenten te rammen. Zowel de Belgische bands The Germans en Motek als de Britten van Future of The Left lieten blijken dat zij, elk op hun manier, die kunst weldegelijk onder de knie hebben.
Dag drie van BoomBox had normaal gezien de dag moeten worden van Girls in Hawaii. Door het afzeggen van The New Pornographers diende er echter wat geschoven te worden met de verschillende bands. The Germans en Motek werden aan de line up toegevoegd en de Hawaïaanse Meisjes werden naar vandaag doorgeschoven. Al bij al een geluk bij een ongeluk, want het zorgde ervoor dat het programma op zondag iets evenwichtiger was samengesteld.
De Valse Teefjes
Het eerste hoogtepunt van de Gentse Feesten kwam er voor mij zondagavond om 20u00 in de Spiegeltent van het Baudelopark. Per toeval. Een fotografe van Gentblogt zocht iemand om een verslag te schrijven van het optreden van de Valse Teefjes. Het optreden kaderde in de reeks chanteuses, die de Spiegeltent elke avond van de Gentse Feesten programmeert om 20u00. Donderdag volgt nog onder andere Sabine Tiels, maandag Patricia Beysens.
De Valse Teefjes is een dameskoor, dat zowat twee jaar geleden opgestart is vanuit een vriendinnenkring en sindsdien steeds uitgebreid is. Alle dames zijn van Gent. Het zijn allemaal amateurs; niemand heeft enige muzikale scholing. Eén van de initiatiefneemsters is de Gentse schrijfster Geertrui Daem. Ze repeteren maar 2 uur per week. Dit was hun eerste optreden op de Gentse Feesten. Voor deze gelegenheid werden de dames gecoacht door Rik De Bonne.
De Valse Teefjes waren met 18 zingende dames van variërende leeftijd en een dirigente. Ze werden begeleid door 4 vrouwelijke instrumentalisten: een accordeon, een altviool, een tuba en een akoestische gitaar. De dames waren nogal opzichtig uitgedost. Bijna allemaal hadden ze een handtas mee. Er waren er nogal wat met rode of anderskleurige laarsjes. Kortom: kitsch in het kwadraat!
De vijf zintuigen
Begin juni hadden we in het programmaboekje van de Gentse Feesten met onze fluostift de multi-culturele wandeling voor kinderen, georganiseerd door Democratie 2000 aangeduid. Gisteren kregen we het voorrecht om deze nieuwe interactieve doe-wandeling als eerste te mogen meemaken.
De wandeling doorheen de multiculturele buurt van Gent stond volledig in het teken van de vijf zintuigen: ruiken, zien, horen, voelen en proeven. We werden begeleid door Jeroen en Fien, twee gedreven leerkrachten die ons telkens weer wisten te verrassen met leuke opdrachten.
Bij de eerste opdracht werd onze geurzin getest. We kregen elk een kruidenpotje en probeerden te achterhalen welk kruid het was. We roken ook aan de potjes van de andere deelnemers en zo werden groepjes gevormd van ‘gelijkkruidigen’. Anijs, paprika en gember (her)kenden we bijna allemaal, maar van fenegriek had er nog niemand gehoord.
Puppetbuskersfestival 2008: een handpop, een mini theater, circusspektakel en sprookjesfiguren
Vandaag stonden twee voorstellingen van oud-winnaars van de Luk Vincentprijs op het menu. Eigenlijk drie, maar de derde was de winnaar van vorig jaar, Lorgnette, en alhoewel ik haar fantastisch vond en dus een terechte winnaar van de prijs, ben ik vandaag niet gebleven. Maar ik raad u alleszins aan om te gaan kijken als u haar nog niet zag. Misschien op 21 juli om 15u in het EFTC en om 17u in het Vredeshuis, of nog een laatste keer op 22 juli om 15u op het E. Braunplein.
De eerste voorstelling was deze van de winnaar van 2002. Met een vernuftige handpop creëert Toon Maas een uniek dubbelpersonage. Het beeld is van zo’n verbluffende eenvoud, dat je niet weet wat je ziet. Het “twee-in-een”personage loopt, gebaart, zit, praat en improviseert: tussen de mensen, naar zichzelf, naast elkaar, met het publiek en op alles en iedereen. Het ‘praten’ moet u niet te letterlijk nemen: veel zinvols komt er niet uit, wat dan absoluut niet betekent dat het belachelijk zou zijn. Integendeel. De eenvoud siert. Lees verder…
Vuurwerk: neuf musiques à brûler
Vuur! Muziek! Ook dit jaar was er een groots vuurwerk op de maat van vers geschreven composities. Negen jonge Vlaamse componisten schreven de soundscape, ondersteund door componist Frank Nuyts. Het betere knalwerk daarbij was, net zoals vorig jaar, van de Franse vuurwerkmakers Éphémère.
Benjamin Van Esser, Wouter Vlaeminck, Simon De Poorter, Ward De Vleeschhouwer, Sebastian Bradt, Klaas Van Heddeghem, Joris Blanckaert, Evert Bogaert en Michiel De Malsche zorgden voor verrassende composities. De soundscore was afwisselend fris en somber, bombastisch en subtiel, bevreemdend en herkenbaar (wij meenden ergens de Buffalo-supporters in een sample te herkennen).
Éphémère zorgde voor de passende knallende kleuren en de ooh’s en de aah’s van het zeer talrijk opgekomen publiek. Uw reporter Ivan kwam voor de muziek en dus hield hij natuurlijk zijn ogen gesloten om ten volle van de composities te kunnen genieten. En ook al omdat hij wist dat hij kon vertrouwen op een prachtig fotoverslag van onze gentblogt-fotografen.
(min of meer) Animals op het Sint-Baafsplein
The Animals, die kent u ongetwijfeld van House of the Rising Sun. En ook wel van Don’t Let Me Be Misunderstood. De échte Animals, in het begin van de jaren 1960 opgericht met Eric Burdon aan zang, Alan Price op toetsen, Hilton Valentine en Chas Chandler aan gitaar en bas, en John Steel aan de drums, bestaan al een eeuwigheid niet meer. Ze gingen ter ziele ergens in 1969, na een paar personeelswissels.
Chandler is ondertussen overleden, en de rest doet zo’n beetje overal verspreid zijn ding. Occasioneel herenigen ze zich, the Animals. Dan zijn ze soms nog eens de “echte” Animals, zoals in 1977 en in 1982-83, maar veel vaker zijn ze slechts Animal-achtig. Animals II, of Animals and Friends, of Eric Burdon and the Animals, of Eric Burdon and the New Animals.
Puppetbuskersfestival 2008 officieel geopend
We zijn vertrokken. De Gentse Feesten zijn begonnen! De stoet heb ik dit jaar eens overgeslagen – de redactie was er al goed vertegenwoordigd – maar om 18 u. was ik present in het Europees Figurentheatercentrum (EFTC) voor de opening van het 20ste International Puppetbuskersfestival, onze jaarlijkse vaste stek.
De binnenkoer zat al goed vol, het publiek was er duidelijk klaar voor.
Theater Hutsepot (België) mocht de spits afbijten. Dit is het eenmanstheater van Tom Van Mieghem, die al meer dan tien jaar gebeten is door het figurentheater. Zijn voorstellingen zijn altijd gericht op een specifieke doelgroep: onze allerkleinsten, mensen met een mentale handicap, bejaarden… Gisteren speelde hij Ginder, zijn eerste straattheaterproductie. Het is een korte, leuke voorstelling, in een mooi en sober decor, over twee figuurtjes die bij elkaar willen komen – maar “het water is veel te diep” – en de inventiviteit om dat toch te proberen. Zal het hen lukken? Misschien wel met wat medewerking van het publiek …
Ganda Historica
Er was regenachtig weer voorspeld, maar ondanks de minder goede vooruitzichten, zijn we erin geslaagd om de historische boottocht “Ganda Historica†droog en met een mooie zon mee te maken.
De bootjes van Gent-Watertoerist en de acteurs van Theater Trac maken van deze boottocht een niet te missen spektakel op de Gentse Feesten.
We worden ondergedompeld in de Gentse geschiedenis. Voor professionele gids Gyselle heeft geen enkel gebouw langs het water geheimen, en op onze tocht komen we allerlei figuren uit de Gentse geschiedenis tegen.
De dominicaanse pater prior Carolus Janszoon doet ons zijn verhaal, en Celestien Campens, de eigenares van de stoombakkerij, vergast ons op een glaasje champagne en hapjes. Lees verder…
Tour de Farce: Guga Baùl, Xander Derycke, Ter Bescherming van de Jeugd
Tour de Farce, zo las u eerder, vindt elke avond van de Gentse Feesten plaats in het Van Crombrugghe-gebouw aan de Huidevetterskaai. Bone Bookings stelt een schare bekende en minder bekende, jonge en net iets minder jonge wolven voor.
Xander De Rycke had ik wel meer gezien, en Ter Bescherming Van De Jeugd ook: men weet dat het met die mensen niet echt mis kan lopen. Maar ik wou zéker gaan kijken voor Guga Baùl. Ik had hem één keer gezien, toen hij een griezelig perfecte Gunter Lamoot neerzette ter okkasie van Comedy Zone’s Crazy Comedy Cover Contest.
Het moet zijn dat hij echt een heel diepe indruk heeft nagelaten: ik was ervan overtuigd dat het nog maar van begin dit jaar geleden was, maar uiteindelijk bleek het al van 2007 geleden.
Gisterenavond deed hij iets tussen een eigen act en het MC-en van de avond: twee korte stukjes, met op het einde telkens een overgang naar de aankondiging van de volgende. En het was niet zo goed.
Test eu Gents РG̬ntenirs, ter gulp!
De Keizerlijke Dienst Vreemdelingenzaken is een overheidsdienst die zich bekommert om het lot van de Nieuwe Gentenaars. Deze inwijkelingen komen soms uit nog veel exotischere plekken dan Melle en Merelbeke. Ze zijn het Gents niet machtig en komen daardoor onherroepelijk in de problemios. Aangezien de toestroom van deze Nieuwe Gentenaars het grootst is binst de Gentse Fieste richt de KDVZ een inburgeringscursus Gents in en slaat zij haar tenten (allé, ‘t es een roulotte) op in het Bodeluupark van 22 tot 29 juli.
Bij deze worden alle authentieke Gentenaars opgeroepen om de Nieuwe Gentenaars te komen steunen en met Gentsche road en doad bij te stoan. Er zijn dageljks cursussen om 16u, om 17u en om 18u. En dat het een spoedcursus is, zal u 30 minuten later wel merken, oas ge were buite stoat.
