Gisteren ging in de kunsthal Sint-Pietersabdij een workshop “Met Pen, Perkament en Penseel†door. De workshop was bedoeld voor kinderen vanaf acht jaar, maar ook de kleintjes en de mama’s en de papa’s hadden het naar hun zin.
Op de binnenkoer van de abdij kregen we een inleiding over het dagelijkse leven van de monikken. De kinderen hielpen de drie geloftes van een monnik (gehoorzaamheid aan de abt en aan god, armoede en kuisheid) ontdekken en verklaren. Vooral de laatste gelofte zorgde voor gegniffel en gebloos onder de kinderen.
Onze gids ging daarna dieper in op het schrift in de middeleeuwen. Papier, perkament, papyrus, verf, veren, schrijfstokken, inkt,… het kwam allemaal op een interactieve manier aan bod. Zowel de jonge kinderen als de tieners werkten aardig mee. En het zonnetje maakte deze geschiedenisles extra aangenaam.
Gisteren naar Manon van Jean van Florette gaan kijken van de Compagnie Marius. Met behulp van efficiënte wegwijzers geraakten we vlot op onze bestemming, het park op het einde van de Kriekerijstraat. Vriendelijk onthaald door een mevrouw van het ISTF die ons verder het park inloodste. Op het verzamelpunt stonden houten bankjes en een dranktentje waar het publiek aan pastis, cassis of gewoon water kon geraken. Na een kleine regenbui werden we naar onze plaatsen geleid. Op weg konden we al kennismaken met Papet, die stoer met zijn geweer in het ‘decor’ stond. De setting van het hele gebeuren is ongelooflijk. Het publiek neemt plaats in een soort van amfitheater te midden van de natuur, vogels en waterjuffers vlogen over, en krekels zorgden voor een aangenaam achtergrondgeluid.
We hadden ons ‘s avonds met ons boterhammekes geïnstalleerd in de binnentuin van het EFTC om naar het Belgische Koedefoedre te gaan kijken. Met een titel als Prison Break dachten wij van het verslagteam dat het misschien meer iets voor mij zou zijn, want ik heb de serie ook op TV gevolgd, maar uiteindelijk was dat helemaal niet nodig.
Sinds het eerste IPBF in 1989 is het een traditie dat elk jaar een Punch and Judy-professor wordt uitgenodigd. Dit jaar is Dan Bishop van de partij. Zoals ik gisteren reeds schreef is Punch het Britse broertje van Polichinelle en beiden zijn afgeleiden van Pulcinella uit de Italiaanse Comedia del’ Arte, waaruit trouwens ook ons Gentse Pierke (Pierrot) voortkomt.
De voorstelling zelf bestaat uit losse scènes en bevat de traditionele elementen: de opwarming voor en met het publiek (waarbij Dan Bishop voor de gelegenheid een marionnette à la planchette met de Luikse Tchantchès en Nanesse te voorschijn tovert), Mr. Punch met zijn anarchistische trekjes die aanvankelijk niet veel zin heeft om te komen, Judy, de baby, de agent, de dood, de dokter, de krokodil, de worsten, de duivel. Een Punch and Judy-show behelst steevast heel wat situatiehumor en er wordt driftig gezwaaid en geklopt met de ‘stick’.
Punch and Judy blijven garant staan voor een halfuurtje puur amusement, gedachten op nul (zoals wij dat hier thuis zeggen) en genieten.
Hoe word je wereldberoemd in Vlaanderen? Wij — en aan de constante stroom deelnemers aan reality programma’s genre Big Brother te zien, nog vele andere — vroegen het ons af en zochten het antwoord bij Bert Kruismans. De Slimste Mens van 2004 bouwde er samen met Peter Perceval meteen een avondvullende show rond en gaf er ons een zelfhulpgids voor het BV-schap bovenop. Na ‘Kruismans vraagt zich af’ en ‘België voor beginners’ is ‘Wereldberoemd in Vlaanderen’ zijn derde show trouwens. Dat de man al een tijdje bezig is, laat zich ook in de merchandising (van stylo tot vibrator) merken.
Onder het mom van de Gentse Theaterfeesten hernam Kruismans deze show op het podium van het conservatorium van de Hogeschool Gent in de Hoogpoort. De affiche wil ons overtuigen dat het gaat om een succesherneming. Of dat ook zo is, dat zullen we gauw te weten komen.
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje blog gezien, en er de verdacht vertrouwde artikels op gemerkt. Dat zit zo: tijdens de Feesten neemt Urgent.fm onze artikels over, en als wederdienst zetten wij elke dag een selectie van hun interviews op een rij. Zet het geluid op uw computer aan, dan wel omgesp uw koptelefoons!
Het beste van 17 juli, vanavond.
Raf Walschaert en Katinka Polderman:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
De Gidsenbond van Gent en Oost-Vlaanderen zorgt ook dit jaar voor een aantal geleide wandelingen in de Gentse binnenstad. Iedere dag wordt een ander aspect van de maatschappij belicht en zijn er onder andere wandelingen over en in de Sint-Baafsabdij, het Gravensteen, de Brugsepoortwijk of zoals vandaag in en rond het klooster van de Augustijnen en de St. Stefanuskerk.
Mijn allereerste avond op het Blue Note Records Festival was meteen ook de laatste avond van deze editie. Geheel toevallig stond er met Elvis Costello ook een absolute topper op het programma, zodat ik de Gentse Feesten voor geen moment gemist heb. Blue Note gaf niet meteen een festival vibe af toen ik er rondliep, want ondanks het feit dat alles uit plastieke bekertjes moest worden gedronken, liepen er toch geen mensen rond die torentjes bouwden met gebruikte bekertjes om die dan op het eind in te ruilen voor drankbonnetjes of een gratis t-shirt. Maar voor alle zekerheid heb ik toch maar steeds mijn bekertje platgestampt.
Ik was net op tijd toegekomen om de eerste act van de avond te zien opkomen, Anjani. Ze werd geboren in Honolulu, Hawaï en dat doet er niet natuurlijk niet toe, maar ik had nog nooit een Hawaiaanse van dichtbij gezien, daarmee dat ik het nog even vermeld. Maar dat Leonard Cohen een boontje voor haar heeft en haar laatste album heeft geproduceerd, dat kan dan wel weer tellen. En je hoort ook zijn invloed, ze heeft dan misschien geen stem die je bijblijft, de nummers die ze bracht waren persoonlijk en de teksten zouden niet misstaan in een poëziebundel. Mij deed ze af en toe wat denken aan Fiona Apple, maar die gedachte probeerde ik toch te verdringen, want Fiona zal toch steeds een streepje voor hebben bij mij. Anjani was een mooie opwarmer voor wat komen zou, niet meer en niet minder.
Tijdens de Gentse Feesten kan je onder het motto “10 dagen anders” elke avond terecht in de Cocteau voor een holebifuif van Casa Rosa. Wij gingen er een kijkje nemen en spraken met Stefaan en John, de eigenaars van fuifzaal Cocteau.
Dankzij vrijkaarten via Gentblogt konden wij gisterenavond om 22.30u naar het optreden van Comedy Explosion in de Capitole. Het weer was goed, de sfeer zat erin, en onderweg kwamen we vrienden tegen die ook al winnaars waren. Het beloofde een goede avond te worden. Comedy Explosion is eigenlijk een Nederlands initiatief/collectief, waarvan het bekendste exponent wel Javier Guzman is. De andere namen, zijnde Kristel Zweers, Rory Degroot, Vincent Geers en Wilko Terwijn, klonken ons niet echt bekend in de oren, maar dat mag bij stand-up geen beletsel zijn: er zijn soms schitterende dingen te zien. Het feit dat Alex Agnew het groepje ging vervoegen, verhoogde de voorpret alleen maar.
Helaas kwam de eerste domper toen we aan de kassa de beloofde kaarten gingen afhalen: geen Alex Agnew, noch Javier Guzman. Beiden hadden zich ziek gemeld, of… Misschien hadden ze gewoon geen zin om te komen? In tegenstelling tot Agnews soloshows was de avond verre van uitverkocht: amper de eerste zes rijen van de Capitole waren deels gevuld, veel meer dan 100 man zal er niet gezeten hebben. Voeg daar dan de gereserveerdheid van een Belgisch publiek bij, en de Nederlanders kregen het moeilijk.
Dinsdagavond vond op en rond de Vrijdagmarkt het wielercriterium plaats voor Gentse wielercoryfeeen.
Aaneengepraat door Pierke Pierlala fietsten de getrainde coureurs over de kasseien. Doordat het af en toe regende was het niet gemakkelijk het parcours af te leggen. Toegejuicht door honderden toeschouwers moesten ze enkele ronden afleggen—die overwegend langs de terrassen gingen, wat voor sommige coureurs overigens te aanlokkelijk bleek.
Zich afvragen of de Oude Beestenmarkt gisteren zou vollopen was hetzelfde als zich afvragen of water nat is en de aarde rond. Natuurlijk kwam u in grote drommen afgezakt naar Boomtown om de Vlaamse groep te zien die tot voor kort minstens een keer per uur op elk Vlaams radiostation te horen was met hun hit Kvraagetaan. De vraag was echter of de Fixkes meer te bieden hadden dan die ene hit, en dat hadden ze.
Opener Herman Dune kon op heel wat minder publiek rekenen. De bandleden zagen er uit alsof ze rechtstreeks uit een of ander klein dorpje uit het Amerikaanse binnenland waren geïmporteerd: houthakkershemd, ferm uit de kluiten gewassen baarden, de obligate baseball cap.
Sisters On Tour is een gezelschap dat bestaat uit vier vaste “Sisters”: Yorka, Davina, Hope en Boopsie. Het gezelschap wordt ondersteund door de danseressen Tamara en Stephy.
Tijdens de Gentse Feesten 2007 brengen ze voor de tweede maal hun wervelende en avondvullende show. Net zoals vorig jaar werken ze samen met de acteur Tootsie, die het “legaat van Slaets” behaalde (prijs Drama en Voordrachtskunst). Nieuw in deze Gentse feesten editie is de komst van twee nieuwe dansers: Pierre en Freddy.
Travestieshows zijn sinds jaar en dag een vast onderdeel van de Gentse Feesten. Wij namen een kijkje achter de schermen bij The Pink Ladies & Sissie Parker, die tijdens de Gentse feesten een de show in Las Vegas stijl brengen.
Na het verplichte nummertje met de oproep voor meer bewustwording kwam het bijzonder kleurrijk dansgezelschap van Te Matarae|Orehu op de planken. Deze Nieuwzeelandse tribals gaven een performance van native dance en gezangen ten beste.
Onmogelijke liefdes, demonstraties van wapens en een vleugje humor sleepten algauw het volk mee in de wereld van de Maori’s.
… over de Duitse poppenspelers Altegro, de rommelmarkt op Sint-Jacobs, een harpspeelster in de bibliotheekstraat, het redelijk fantastische “Bert & Ik” (denk ik, want de naam is me een beetje ontgaan) op het jeugdcircusfestival in Baudelo, een koe van Oxfam, Vooruit met de Kuit (zonder cellulite!), O., de Intro Bollywood dance met Gwenda Vander Steene van de Ingang, tot en met de Fenomenaal Fantastische (tip! tip! tip!) fanfare Bolwerk: u was weer geweldig.
Ieder jaar beloven we onze kinderen om naar Pierke te gaan kijken. Zo ook dit jaar, maar om half drie waren de 350 plaatsen al ingenomen en moesten we op zoek gaan naar een alternatief. Op amper vijf minuutjes stappen, ligt het Baudelopark en uit ervaring weten we dat er daar altijd wel iets te beleven valt.
Voor kinderen vanaf 6 jaar organiseert Circusplaneet nog tot en met woensdag workshops circustechnieken.
De kinderen worden verdeeld in twee groepen waarbij de jongste beginnen met evenwichtsoefeningen en acrobatie en de iets ouderen zich mogen uitleven in het jongleren. Na een halfuur wordt er gewisseld zodat alle kinderen eens hebben kunnen proeven van wat een circusartiest allemaal moet kunnen.
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje blog gezien, en er de verdacht vertrouwde artikels op gemerkt. Dat zit zo: tijdens de Feesten neemt Urgent.fm onze artikels over, en als wederdienst zetten wij elke dag een selectie van hun interviews op een rij. Zet het geluid op uw computer aan, dan wel omgesp uw koptelefoons!
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Maar er zijn zoveel goede groepen bezig dit jaar dat we er toch maar een volle dag van proberen maken hebben.
Gisteren hadden we er al twee maal kleine stukjes van gezien en de kinderen dachten dat het een zeer leuke voorstelling zou zijn. Vandaag zijn we dan maar eerst naar het EFTC getrokken om de laatste voorstelling van Theater PassPar Tu te gaan bekijken. Zoals Veerle al schreef: het was het zien waard. De kinderen hebben zich rotgeamuseerd en ik ook.
…en toen liep Charles over straat, terugkerend van puppetbuskersfoto’s nemen, en zag hij een taxi met Nederlandse nummerplaten vóór het Sofitel staan.
dinsdag 17 juli 2007 17u35 |Gent Jazz, Muziek|
Roel Craen (tekst), Bruno Bollaert (beeld) |4 reacties
Gisteravond stond de tent op het terrein van het Blue Note Records Festival weer helemaal volgestouwd met stoeltjes. Vouwstoeltjes, maar wel met een heel aangenaam kussentje op het zitvlak. Ongetwijfeld bedoeld voor het zitgemak, maar je kan er ook heel erg leuk op wiebelen en schudden en je benen nerveus op en neer laten tappen op – wat jij ervaart als – het ritme van de muziek. Want, en vergeef ons de vloek, darn!, vandaag stond er opnieuw jazz! op het programma, en zonder Rilatine was er geen stilzitten aan.
Vandaag, 17 juli 2007, is het precies veertig jaar geleden dat John Coltrane overleed. Het festival herdacht het overlijden van de legendarische muzikant met een tribute night die zich meteen aan de absolute top van de ranking nestelt van wat wij hier te horen kregen. Een hoop volk, allemaal knus onder zeil, en bakken regen maakten de concerten vaak nog extra intiem.
RSS
Gisteren ging in de kunsthal Sint-Pietersabdij een workshop “Met Pen, Perkament en Penseel†door. De workshop was bedoeld voor kinderen vanaf acht jaar, maar ook de kleintjes en de mama’s en de papa’s hadden het naar hun zin. 
Gisteren naar Manon van Jean van Florette gaan kijken van de Compagnie Marius. Met behulp van efficiënte wegwijzers geraakten we vlot op onze bestemming, het park op het einde van de Kriekerijstraat. Vriendelijk onthaald door een mevrouw van het ISTF die ons verder het park inloodste. Op het verzamelpunt stonden houten bankjes en een dranktentje waar het publiek aan pastis, cassis of gewoon water kon geraken. Na een kleine regenbui werden we naar onze plaatsen geleid. Op weg konden we al kennismaken met Papet, die stoer met zijn geweer in het ‘decor’ stond. De setting van het hele gebeuren is ongelooflijk. Het publiek neemt plaats in een soort van amfitheater te midden van de natuur, vogels en waterjuffers vlogen over, en krekels zorgden voor een aangenaam achtergrondgeluid. 
Misschien weet u het al en misschien ook nog niet, maar zoniet, dan zal u het na dit bericht wel weten: gisteren was de laatste dag dat het Puppetbuskersfestival zich in de straten van Gent rondbewoog. Vanaf vandaag kan u de groepen enkel nog gaan bekijken in het EFTC in de Trommelstraat én in de buurten. 
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje 
Mijn allereerste avond op het Blue Note Records Festival was meteen ook de laatste avond van deze editie. Geheel toevallig stond er met Elvis Costello ook een absolute topper op het programma, zodat ik de Gentse Feesten voor geen moment gemist heb. Blue Note gaf niet meteen een festival vibe af toen ik er rondliep, want ondanks het feit dat alles uit plastieke bekertjes moest worden gedronken, liepen er toch geen mensen rond die torentjes bouwden met gebruikte bekertjes om die dan op het eind in te ruilen voor drankbonnetjes of een gratis t-shirt. Maar voor alle zekerheid heb ik toch maar steeds mijn bekertje platgestampt.
Dankzij vrijkaarten via Gentblogt konden wij gisterenavond om 22.30u naar het optreden van Comedy Explosion in de Capitole. Het weer was goed, de sfeer zat erin, en onderweg kwamen we vrienden tegen die ook al winnaars waren. Het beloofde een goede avond te worden. Comedy Explosion is eigenlijk een Nederlands initiatief/collectief, waarvan het bekendste exponent wel Javier Guzman is. De andere namen, zijnde Kristel Zweers, Rory Degroot, Vincent Geers en Wilko Terwijn, klonken ons niet echt bekend in de oren, maar dat mag bij stand-up geen beletsel zijn: er zijn soms schitterende dingen te zien. Het feit dat Alex Agnew het groepje ging vervoegen, verhoogde de voorpret alleen maar. 
Mensen zijn gewoontedieren, een waarheid als een koe. Eén zekerheid tijdens mijn Gentse feesten is het gezellig samenzijn met vrienden en daar hoort lekker eten bij. Vrienden van buiten Gent komen langs en we slaan aan het kokerellen, de barbecue of gaan gewoon eten. Hoewel dat laatste soms moeilijkheden kan opleveren, waar naartoe? De horeca wrijft zich in deze dagen waarschijnlijk in de handen maar als je graag iets “op de bots doet” of geen zin hebt in lawaaierige restaurants waar de tafeltjes voor deze tien dagen wat dichter bij elkaar staan is het wel eens moelijk. Vaak neem ik dan ook het zekere voor het onzekere en val terug op mijn oude Gentse feesten-adresjes. 
Net als elk jaar heeft de vervoersmaatschappij De Lijn ook voor deze editie van de Gentse Feesten weer een speciale feestenregeling ingevoerd om de vele bezoekers van dit massa-evenement zo vlot en zo veilig mogelijk van en naar de feestenzone te kunnen vervoeren. In het bijzonder maak ik elk jaar graag gebruik van de speciale nachtelijke feestenbussen, omdat ik mij aan het eind van de dag – na mijn eigen feestgeweld – nog steeds graag in de eigen bedstee neerplof. En deze bedstee staat nu eenmaal niet in Gent. De feestenbus is dus een goede oplossing en voert mij graag terug naar huis. Deze bussen vertrekken gedurende de feestenperiode elke dag om 0u30, 2u15 en 4u00 aan de Korenmarkt en zij rijden liefst twaalf verschillende richtingen uit om de Oost-Vlaamse feestganger terug naar huis te brengen. Best een mooi aanbod dus, al kan je nog altijd maar op één bus tegelijk zitten.
