De 37ste Rondgang van de Stroppendragers ging van start in ideale weersomstandigheden.
Tradities zijn er om in ere gehouden te worden, zelfs als ze pas van in de jaren 1970 dateren: de recreatie van de boetetocht in 1540 van schepenen, stadssecretarissen en stadsambtenaren, notabele poorters en ambachtsdekens, ambachtslui en wevers was ook dit jaar een gesmaakte gebeurtenis. Trompetgeschal en kanonschoten, Keizer Karel uitgejouwd, witte hemden en stroppen.
Maya’s Moving Castle – 18.40 – Handelsbeurs Club
Ik zal het maar niet onder stoelen of banken steken. Ik ben fan van Maya’s Moving Castle. Haasten dus om na de dagtaak op tijd in de Club te zijn voor hun optreden op Boomtown. De groep rond zangeres/celliste/gitariste Ann-Sophie Claeys zet er voor een zittend en wat ouder publiek een puike set neer. Atmosferische synths, potige gitaren, industrieel klinkende drumintro’s en een goeie dynamiek in de songs.
De band groeit als kool en lijkt optreden na optreden de mindere kantjes weg te schaven. Enkel de stem van Ann-Sophie Claeys lijkt vanavond iets minder aanwezig te zijn maar niet zo erg dat het hinderlijk werd. Nieuwsgierig uitkijken dus naar wat de band in de toekomst nog meer zal laten zien zowel live als ook op plaat. Samen met Luc Van Acker nemen ze deze zomer immers hun debuut-EP op! Lees verder…
‘Iemand ooit al van een schalmei gehoord?’ Deze vraag kwam van de presentator op het podium bij Sint-Jacobs toen hij donderdag de eerste groep aankondigde. Prima Nocta wist er wel het antwoord op!
Deze groep bestaat al sinds 2006 en heeft al enkele watertjes doorzwommen –we kennen ze o.a. van hun optredens op “Historia Mundi” en omdat de zoon van Walter De Buck mee speelt– maar afgelopen donderdag gaven ze het beste van zichzelf op het podium bij Sint-Jacobs. Hun stijl is moeilijk te vatten. De doedelzakken en schalmeien zetten authentieke middeleeuwse deuntjes in (maar ook eigen nummers), de percussie zorgde voor een heel dansbaar geheel. Geen folk, geen rock, maar iets ertussenin. Dit alles in een mystieke fantasy setting. Het weer was goed, de sfeer nog beter!
Lees verder…
Dubstep? Er zijn veel definities van deze tak van elektronische muziek: het wordt het nieuwe jungle, drum’n bass of garage genoemd - bekijk vooral de DBstep documentaire voor gegoochel met genres. Definities tot daar gelaten: dubstep is niet nieuw, maar sinds kort is het genre meer en meer mainstream en heeft het veel varianten. Vandaar dat 10daysoff er een volledige avond aan wijdde waar behoorlijk wat volk op afkwam.
Kastor & Dice, twee Belgische dubsteppioniers, mochten openen. Ze speelden in de DJ Booth, die niet op het podium stond maar op een tussenverdiep voor het podium. Zo staan de DJ’s tussen het volk, tussen de fans. Je merkt dat dat het contact ten goede komt, maar échte connectie met het publiek was er nog niet. Beide DJ’s hadden er lol in, er werd gedanst maar de vonk sloeg niet helemaal over. Ik vermoed dat er nog wat Red Bulls gedronken moesten worden.
Het Londense duo Mount Kimbie stond op het podium, achter een laptop, maar ook met gitaar en drum. Samples werden live opgenomen en in de set verwerkt. Het verschil met het vorige duo kon haast niet groter zijn: Mount Kimbie bouwde gestaag een sfeer op die langzaam naar een hypnotiserende climax ging. Het publiek aarzelde maar ging mee in de vreemde trip van Dominic Maker and Kai Campos. Een zalige en bewonderenswaardige set.
“Het College van Burgemeester en Schepenen en nv C.H.O.K. nodigen u uit tijdens de Gentse Feesten op de plechtige Nationale Hulde ter ere van de 118e verjaardag van de heldendood van Luitenant Lippens en Sergeant De Bruyne. Deze helden lieten het leven voor de bevrijding van onschuldige Congolezen uit de handen van Arabische slavendrijvers. Hiervoor brachten ze het hoogste offer: hun leven.” Zo staat te lezen in het programmaboekje. De nv C.H.O.K. is niet van de minste, de C staat voor Consultancy en het bedrijf is gespecialiseerd in consultancy op maat van gemeente- en stadsbesturen die niet weten hoe ze met hun koloniaal erfgoed moeten omgaan.
Blijkbaar vond de Stad Gent het nu ook nodig om hierrond een initiatief te nemen. We worden verwelkomd door Tim van de Dienst toerisme en feestelijkheden die wil benadrukken dat de Gentse feesten meer zijn dan schrans- en zuippartijen, maar hoeft hij ons natuurlijk niet te vertellen, onze blog staat vol met andere ervaringen. Chokri Ben Chikha is door het stadsbestuur uitgenodigd om een werk te maken voor het nieuwe Pierkespark. Hij heeft dit daarstraks ook ingehuldigd zoals alleen hij dat kan. Hij doet dit bovendien in aanwezigheid van de cultureel afgevaardigde van het Congolese volk en dat is een grote eer, want er zijn natuurlijk wel meer herdenkingen en evenementen naar aanleiding van 50 jaar onafhankelijkheid.
Chokri Ben Chikha stelt ons meteen gerust, het wordt geen theater. Hij heeft nog in de Brugse Poort gewoond en hij zal ons meegenomen op een safari in de Brugse Poort, onder politiebegeleiding omdat je maar nooit weet. We volgen de elektronische fanfaren en op verschillende plaatsen houden we halt. Telkens illustreert Chokri Ben Chikha zijn band met de Brugse Poort en met Congo, want hier is het ten slotte om te doen. Lees verder…
Onze laatste dag van het Puppetbuskersfestival bracht ons naar de Veldstraat. Daar gingen we in de rij staan om het Theater for one van Cie Lempen te gaan bekijken. Cie Lempen brengt twee korte voorstellingen die tegelijk spelen en elk 3 minuten duren. Zij brengen zeer intrigerend figurentheater.
Veel kan ik er niet over vertellen. Het zijn korte voorstellingen en echt de moeite waard, maar ik vrees als ik er iets over zeg, dat de lol er een beetje van af zou zijn. Bovendien heeft één van de poppen uitdrukkelijk gevraagd om niets te zeggen, en dan luisteren we ook. Lees verder…
U kent hen ondertussen wel: die van Isbells. Hun gelijknamige debuutplaat dateert van eind 2009 en de singles ‘Reunite‘ en ‘As Long As It Takes’ hebben u vast al kippenvel bezorgd. Frontman Gaëtan Vandewoude kan teren op heel wat ervaring (Soon, Ellroy) en dat hoorde je gisteren in de Handelsbeurs.
De groep opende zijn set zonder poespas met "B.B. Chevelle", een naakt nummer dat draait rond de essentie: stem, tekst en snaar. De toon was gezet: het gaat om de muziek. ‘Without A Doubt’ volgde in dezelfde pas: sober en strak (al beweren kwatongen het tegendeel).
De namiddag begon prachtig. Zes man kwam in strakke pas door de Veldstraatgemarcheerd en lokten de mensen met heerlijke muziek. Die Verdammte Spielerei is niet echt een fanfare fanfare. Of toch? Ze zijn alleszins het zotste wandelorkest dat ge ooit hebt gezien.
Ze hebben een wel zéér verrassend repertoire. Typische fanfaremuziek, maar ook een polka of een populaire radio-melodie, een meezingnummer of een rocksong en altijd wel een of andere gekke verrassing. Het zijn zeer goede muzikanten, maar een beetje getikt en ze bespelen het publiek meesterlijk. Nooit zag ik zoveel (glim)lachende gezichten in de Veldstraat.
Moedig en kranig marcheerde Die Verdammte Spielerei door de Veldstraat, winkel in, roltrap op, roltrap af, winkel uit, een voorbijganger plagend omcirkelen, een zitbank over… Je kan het zo gek niet bedenken. Ze marcheren fier als een fanfare of waggelend als een rij eenden, maar verloren lopen ze nooit, dank zij hun immer actieve en zeer oplettende Herr Kapellmeister (met fantastisch intelligente uitstraling).
Een gewone donderdagnamiddag tijdens de Gentse Feesten. Ze zijn aan de tweede helft begonnen en de temperaturen zijn weer menselijk. In het EFTC (hartje Patershol) is de binnenkoer weer meer dan goed gevuld. We konden nog eens uitgebreid genieten van het Suitcase Circus van Folded Feather, vol Britse humor, en van het onvolprezen La mort en cage van Drolatic Industry, de winnaars van de Luk Vincentprijs 2009.
Toen was het tijd voor The Fluffeteers, een groep jonge performers uit Schotland die elkaar leerden kennen tijdens hun opleiding in fysiek theater in Glasgow, waar ze les kregen in o.m. figurentheater, maskerspel, acrobatiek, zang en clownerie. Een van de groepsleden is Lisette Boxman, die vorig jaar op het festival aanwezig was met Doe de Dodo. The Fluffeteers brengen de voorstelling Step right up, wat zo veel wil zeggen als “Komt dat zien! Komt dat zien!”, de manier waarop de kermisbaas klanten voor zijn freakshow lokte.
Ook al jaren een vaste waarde op de GF: gratis én geestig voor kinderen die van dansen houden. Boombal for kids!
Onder deskundige leiding van een jonge dame die ik ervan verdenk in het onderwijs te staan en een jonge snaak op diatonische accordeon, worden kleuters en lagere schoolkinderen de beginselen van de folk aangeleerd. Klassiekers als Aapje, Rozemarijntje, Dronken Zeeman, komen elk jaar weer aan bod. Maar kinderen houden ook van herkenbare dingen. Lees verder…
Op meerdere vlakken hebben de Kreuners hun bijnaam ‘Vlaamse Rolling Stones’ niet gestolen. De beste periode is en blijft het handvol jaren van en vlak na de beginperiode (Hier en nu inbegrepen), met de regelmaat van de klok (zo om de drie-vier jaar) brengen ze nog eens een nieuwe plaat uit die gewoon degelijk is maar geen al te hoge toppen scheert, en recycleren kunnen ze ook goed want op de laatste zes releases zijn er liefst vier verzamelaars te tellen.
Máár máár máár, ’t zijn Gentse Feesten dus zijn we allemaal vrolijk omdat we Walter en de zijnen mogen gaan bekijken en eens gaan monsteren hoe de nieuwe nummers uit Jonge Honden het live doen. De Kreuners zijn Vlaanderens grootste rockmonument met een ijzersterke live-reputatie, grote kleine kinderen die lol hebben als ze mogen spelen. Welk podium ze ook beklimmen, het is altijd volle bak en ambiance gegarandeerd. Voor de tweede keer in drie jaar tijd maken ze het Sint-Baafsplein onveilig, iets wat zo ongeveer enkel door de Gantoise en Eddy Wally met hun jaarlijkse doortocht overtroffen wordt.
Wandeling GOV, maandag 19 juli 2010, in het kader van de Open Monumentendag van 2010 met als thema: Aarde-Lucht-Vuur en Water.
Onderwerp van de wandeling: ‘t brandt in d’helle. Over de geschiedenis van de branden en brandbestrijding in Gent. Gids was Guy Mortier.
Oas d’alarme wor’ gebloaze, den pompier moe seffens op
Hij es uuk verplicht te sloapen mee zijn casque op zijne kop
Er waren heel wat belangstellenden opgedaagd aan het vertrekpunt, misschien ook omdat dit punt aan het Glazen straatje gelegen was — maar een bezoek aan dit -hete- straatje zat er die dag niet in.
De gids liet zich niet pramen om de uitleg in het Gènsch te geven wat door iedereen werd gesmaakt.
De tocht begon met een herinnering aan de Zuidstatie (water en vuur = stoom), waarvan nog enkele resten zijn te vinden, o.a. aan de afrit van de autosnelweg aan het Zuidpark: het beeld van de Belgica, door sommigen verkeerdelijk ook nog de maagd van Gent genoemd. En ook de zuilen kan men daar vinden.
Wij gingen donderdag naar MiramirO en wij zagen: vanalles en nog wat. Vroeg op de middag was er ondanks de pas opgedroogde regenlucht al veel volk toegestroomd op het Spaanskasteelplein. De Chinese solo-performer Tang Huang bracht er een bevreemdende voorstelling: ‘Op zoek naar zijn oorsprong’.
Die act is gebaseerd op Nuo, een dramatisch ritueel van duiveluitdrijving en geestenbezwering dat dateert uit het begin van de Chinese samenleving. De kracht van deze unspoken performance ging vooral uit van de contrasterende afwisseling tussen mysterieuze ingetogen momenten en wilde razernij. Het had wel wat, vond ik, maar onder een stralend zonnetje en op een paar meter van de lawaaierige speeltuin kwam dit stuk onvoldoende tot zijn recht.
Yeej! We zijn midden de Gentse Feesten en dat betekent dat MiramirO ook eindelijk begonnen is. Vandaag dag één en als jullie zo goed als alle voorstellingen willen zien, dan heeft Max voor jullie al een programmaatje samengesteld. Wij hier bij Gentblogt gaan zoals elk jaar ons best doen om als eerste de voorstellingen gezien te hebben en dus zullen er vandaag een paar verslagen online komen met onze bevindingen.
Ons MiramirO festival begon donderdag Bij Sint-Jacobs. Daar gingen we naar Noa & Uri kijken met Cirque No Problem. De lezers onder jullie die naar het Jeugdcircusfestival gaan kijken zijn, hadden ze al gezien want daar stonden ze ook geprogrammeerd.
Cirque no Problem is is een humoristische voorstelling die het traditionele en het moderne circus combineert. De sferen en karakters zijn geïnspireerd op de reizende circussen uit de jaren 1920-30. Door een beperkt aantal toestellen en middelen te gebruiken, proberen Noa & Uri de spontane sfeer van het straattheater te behouden en ook is participatie van het publiek een vast onderdeel van de voorstelling. Alles wat ze doen is “No Problemâ€.
Op de nationale feestdag mocht een Belgische groep afsluiten op het Sint-Baafsplein. Das Pop is niet van de minsten en live nooit te versmaden. Het is moeilijk om ze deze zomer te vermijden op een festivalwei. Maar straks duiken ze de culturele centra in met een accoustische set met strijkers en klavecimbel.
Das Pop in da House! schreeuwde Van Looy en dit al voor de 15de keer op de Gentse feesten. Het voelt dus een beetje als een thuismatch. De regendruppels konden alvast niemand tegen houden. De zilveren balonnen werkten als een magneet en het enthousiasme van Bent Van Looy deed de rest.
Lees verder…
Eva De Roovere speelde gisteren voor een bijna volle Korenmarkt. Het had wel geregend vooraf, maar de rioleringen waren blijkbaar toch proper uitgekuist, en iedereen hield dus droge voeten.
Veel moet er over Eva’s optreden niet geschreven worden, dit wordt een klein bloot artikeltje…
Buurman is de groep rond Geert Verdickt, ze speelden aan de vooravond van de nationale feestdag op de Korenmarkt. Gentblogt was erbij, voor wat een mengeling tussen melancholie, chanson, pop en rock bleek te zijn. En voor een fotoreportage, natuurlijk.
Staff Des Leaders ofwel veertien Brusselse Jongeren met Congolese roots. hun gepeperte mix van soukous, rumba en afrobeat zetten alles in lichterlaaie zoals vorige nacht op St Jacobs.
Toen ze in hun eigen Matongéwijk het voorprogramme mochten verzorgen van de in Congo ongemeen populaire Zaiko Langa Langa, deden ze monden openvallen. Ook over hun triomfantelijke passage op Couleur Café werd lang nagekaart. We zijn ervan overtuigd dat dit ook wel zal gebeuren na hun optreden vorige nacht op het plein van Trefpunt.
Dez Mona – 19h30 – Handelsbeurs Zaal
Het doet aanvankelijk wat eigenaardig aan om het feestgedruis te verlaten en om ondergedompeld te worden in het intieme universum van Dez Mona. Het publiek wordt echter onmiddellijk bij het nekvel gegrepen om pas een uur later weer losgelaten te worden.
Zanger Gregory Frateur heeft een stem waar je van houdt of juist niet, net zoals bijvoorbeeld Antony van Antony and the Johnsons, met wie de groep de mate van sfeerschepping en theatraliteit enigszins deelt. Nadruk van het optreden ligt op de derde Р̩n uitstekende Рplaat Hilfe Kommt aangevuld met een paar andere nummers zoals de Nina Simone cover Take Care Of Business For Me en afsluiter I Got To Know, het allereerste nummer dat Dez Mona ooit schreef. Toendertijd nog een duo: naast zanger Gregory Frateur enkel contrabassist Nicolas Rombouts die het nummer dan ook met een prachtige contrabas-solo mag openen.
“Ga op woensdag rond een uur of zeven naar de Spiegeltent”, zeggen ze mij. “Daar komen de Valse Teefjes optreden.” Euhm… ok dan maar. Een van de Teefjes blijkt een collega te zijn, en dan is een mens natuurlijk extra benieuwd. Dus trommel je een vriendin op en beland je 12 uur na je vertrek opnieuw in het Baudelopark (jaja, de Feesten, dat is hard werk).
Twee jaar geleden werd hun optreden al eens uitgebreid besproken op Gentblogt. Ik had dus wel min of meer een idee wat verwacht kon worden. En ja hoor: gekregen wat beloofd werd. Het repertoire leek sterk op dat uit het artikel, al zat er deze keer wel meer Frans tussen. Absolute toppers vond ik hun versie van Brel’s Port D’Amsterdam (De Haven van Gent) en “‘k Ben zot van ou”. En ok, zelfs nu nog zit er af en toe eens een scheve noot tussen, maar dan toch maar heel af en toe.
Lees verder…
Jaarlijks reiken vzw Trefpunt en Democratie 2000 de Prijs voor de Democratie uit aan personen of een vereniging die een fundamentele bijdrage leveren aan de verdediging van de democratische waarden.
Dit jaar viel de eer te beurt aan drie burgerinitiatieven StRaten-Generaal en Ademloos uit Antwerpen en de Staten-Generaal van Brussel. Zij zijn erin geslaagd de politieke agenda gevoelig te beïnvloeden. Op de Belgische nationale feestdag mochten zij hun Prijs ontvangen op het Groot Podium van Trefpunt Bij Sint-Jacobs. Zij ontvingen de ‘wisselbeker’ Prijs voor de Democratie, een beeldje van Walter De Buck, uit de handen van de vorige prijswinnaar dokter Dirk Van Duppen (die van het kiwimodel en de cholesteroloorlog).
Het was rustig op Boomtown tijdens de tweede avond van het festival. Nochtans was er zoals gewoonlijk weer een ruim aanbod aan goeie groepen zoals Dez Mona, School is cool en Vivian Girls. Ik koos, onder lichte druk van mijn gezelschap, voor deze laatste. Drie rockende New Yorkse deernes kregen wel wat volk naar de kleine zaal van de Handelsbeurs gelokt, maar een overrompeling was het zeker niet. Maar meer over dit optreden leest u elders op deze blog.
Dankzij de plensbui die volgde pikte ik daarna ook Willow mee, die zeer handig in een tent speelden. Ik geef eerlijk toe dat ik maar met een half oor naar deze finalisten van Rockrally 2010 heb geluisterd, maar het klink wel erg leuk. Van deze mannen gaan we nog horen, vermoed ik.
Maar eigenlijk was ik toch vooral gekomen voor Mintzkov. Deze groep heeft een band met Boomtown en stond hier al voor de vijfde keer. Blijkbaar mist zanger Philip Bosschaerts de gezelligheid en sfeer van de Oude Beestenmarkt. Gelijk heeft hij. Maar het heeft geen zin om te treuren over vergane zaken, Boomtown heeft het verlies van zijn plein in winst kunnen omzetten door van één naar vier podia te gaan en stilstaan is achteruit gaan, toch?
Mintzkov dus. Ze maakten het het publiek makkelijk en gingen voor een set vol hits in plaats van een voorstelling van hun meest recente plaat. Opener en nieuwe single Author of the Play zette stevig de toon, meteen gevolgd door Rising Sun, Setting Sun. Ondertussen viel er wat gedruppel uit de lucht, maar de hemelsluizen konden zich verder beheersen en de plensbui die het plein een half uur eerder nog had afgekoeld bleef verder uit.
Lees verder…
Het moet van die keer in de spiegeltent geleden zijn dat het me nog gelukt was om een debat mee te pikken op de Gentse feesten. Thuis keken ze alvast bedenkelijk: uitgaan tot vijf uur en dan je spoeden om op tijd te zijn (14u is vroeg) en je vier uur te laten opsluiten in de donkere Minnemeers. Op de laatste tonen van Verdi sloop ik – een kwartier te laat, ik geef het toe – de zaal in, en ik heb er geen moment spijt van gehad.
Ik vond het een uitermate boeiend debat met interessante sprekers waar nogal wat voorbereiding moet aan vooraf gegaan zijn. Voor ik het wist zat ik als een oude getrouwe notities te nemen, interessante ideeën op te schrijven en referenties en weet je, ik zou dat meer moeten doen. Ik kwam buiten met een hoofd vol aan ideeën en een groeiend lijstje “te-lezen-boeken”.
Op de nationale feestdag kozen de “dwarsliggers” voor de centrale vraag: Is natie- en staatvorming een taak van links? Met een panel van 10 personen: Eric Corijn, Etienne Vermeersch, Philippe Van Parijs, Stijn Oosterlynck, Wouter Van Besien, Karel Gacoms, Jozef Mampuys, Dave Sinardet, Bleri Lleshi en Francine Mestrum stond Eric Goeman voor de moeilijke taak om alles binnen de tijd te houden. Het zal me zeker niet lukken om alles getrouw weer te geven, maar misschien hebben jullie er toch iets aan.
Vermeersch mocht het debat openen met een statement. “Ik zal je tijd in de gaten houden, want we kennen elkaar he Etienne”, zei Goeman nog. Vermeersch koos het zekere voor het onzekere en las een tekst voor. Al deed hij dat nogal snel en monotoon waardoor het niet zo evident was om alle ideeën (want het waren er best veel) even goed uit te werken.
Vermeersch verdedigde de stelling dat natievorming een zaak van links is omdat links instaat voor de bescherming van de onderdrukten en voorstander is van gelijkheid. Ook al gaat natievorming dan om het onderscheid tussen volkeren op basis van nationale gevoelens in België was er wel degelijk sprake van onderdrukking van een groep op basis van taal. Hij poneerde de boute stelling dat Vlaamse ambtenaren de federale staat jarenlang in stand hebben gehouden door te spreken in de tweede taal, waardoor er te veel aandacht in het onderwijs naar toe ging ten koste van Engels. Maar men bleef zich in een ondergeschikte positie plaatsen omdat men zich nu eenmaal minder goed uitdrukt in een tweede taal. En nu durft men daar eindelijk tegen in gaan, hoorde je hem bijna denken.
Lees verder…
De Gentse Feesten zijn zo ruim in programma-aanbod dat je ze amper in enkele woorden kunt beschrijven. De Gentse Buitenband is een activiteit die jaarlijks terugkomt maar misschien toch niet bij iedereen bekend is. Dit jaar kunnen fietsliefhebbers de ruime omgeving van Gent opnieuw verkennen op zondag 25 juli 2010.
Thema van dit jaar: bloemen. De Gentse Floraliën was in april terug een overdonderend succes en met het project Gent bloemenregio wordt de band tussen de sierteeltsector en Oost-Vlaanderen en specifiek ook Gent permanent onder de aandacht gehouden.
Het bloementapijt aan het forum aan Flanders Expo werd dit jaar heraangelegd en beplant met begonia’s door medewerkers van de Gentse Buitenband, ditmaal het logo van “gent: bloemenregio” als basis.
Alle routes kregen dan ook bloemennamen mee. Heb je trouwens een voornaam afgeleid van een bloem of een plant bv Roos of Margriet, Iris of Jasmijn dan mag je gratis deelnemen mits voorinschrijving. Bovendien krijg je als deelnemer aan de Buitenband bij deze jubileumeditie een typisch bloeiend Gents aandenken. Lees verder…
Voor de handelaars en speculanten van witte tennissokken zijn gouden tijden aangebroken. Dit heeft uiteraard alles te maken met Batakamp, het festival waar de witte tennissok tot norm verheven is. Eerdere geruchten als zouden de sokken uitverkocht zijn, worden krachtig tegengesproken door Sandra van Cirq.
Niet alléén de gewone mensen vinden eenheid en kracht in de witte tennissok, nu blijkt dat ook grote sterren er al langer mee bezig zijn. Zo kan Griet, de Grote Gentse Feesten Tester, het geheim achter het succes van Daan blootleggen.
Voor één keer installeerden we ons eens niet op de Korenmarkt. De bedoeling was wel om er een beetje later op de dag naartoe te gaan om Volkao van Cie Fil à la patte mee te pikken, maar eerst ging het richting Kalandeberg om Otiteretoscopio te gaan bekijken (‘titere’ is trouwens Portugees voor ‘marionet’).
Zij brachten De titeretoscoop mee, een toestel geïnspireerd op de eerste projector voor bewegende beelden, de cinematoscoop, uitgevonden door Thomas Edison. Het is figurentheater in miniatuurvorm, waarbij verhalen, gebaseerd op traditioneel Braziliaanse en universele verhalen, verteld worden in een doos die op een driepikkel staat. De voorstelling wordt telkens aan één persoon getoond die dus een privé show krijgt, inclusief muziek via de koptelefoon.
Woensdag ging het regenen, werd al de hele voorbije week voorspeld. Dus vertrokken wij deze namiddag naar de Gentse Feesten gewapend met paraplu’s. Maar geen druppel gezien en die ondingen mochten we overal meesleuren. Toen we ons ‘s avonds klaarmaakten om naar het vuurwerk op de Watersportbaan te gaan kijken, lieten we dan ook de regenschermen thuis. Het zou niet de eerste keer zijn dat de weerman zich vergist had.
Zoals de voorbije jaren vertrokken wij ruim op tijd om een mooi plaatsje te kunnen bemachtigen op de tribune vlak voor het vuurwerk, en zoals de voorbije jaren was dat ook mooi gelukt. Maar we zaten nog niet goed en wel neer of we voelden de eerste regendruppels al. Het was zeer zachte regen en na de hitte van de voorbije dagen bracht die eerder verkoeling dan last. Maar een tiental minuten later ging de zachte regen over in een fikse bui en plots probeerden we ons te beschermen tegen de regengoden om toch maar nog een beetje droog te blijven, want weggaan, daar dachten wij niet aan.
Mijn eerste avond Gentse Feesten en ik wou 65daysofstatic zeker zien op Boomtownfestival. Ik had de Engelse groep tijdens het Dominofestival al aan het werk gehoord in de AB en was onder de indruk van hun strakke set, overgave en gestage opbouw. Dankzij het dolenthousiast publiek sloten ze het festival in Brussel met een hoogtepunt af.
U begrijpt: mijn verwachtingen waren hooggespannen.
Tegen 23u30 waren we op een niet-al-te-drukke Kouter. Klein zijn heeft als voordeel dat je je vlot een weg naar voor kan wurmen, groot zijn heeft als voordeel dat je daadwerkelijk ook iets kan zien. Soit, het ging om het gehoor. U moet weten: 65daysofstatic of 65dos maakt instrumentale post-rock die flirt met electronica of zoals mijn gezelschap het omschreef: “Alle nummers klinken als outro’s”. Lees verder…
Gisterenavond, even na zeven, het Sint-Baafsplein kleurde blauw wit. Massale belangstelling voor de ploegvoorstelling van KAA Gent, dat is het minst dat we kunnen zeggen, en dat hoeft niemand te verwonderen: Gantoise heeft het afgelopen seizoen flink wat aan populariteit gewonnen, zo gaat dat als het goed gaat. En het gaat goed: Gent bracht niet alleen de Beker naar onze stad, de ploeg werd ook nog eens tweede in de competitie.
Daar hoort Europees voetbal bij (4 augustus kunt u naar de voorrondewedstrijd tegen dinamo kiev) en een ploeg die het volgende seizoen vooral wil bevestigen. Bevestigen dat het succes van het afgelopen seizoen geen toeval was, en dat De Buffalo’s hun plaats in de hoogste regionen van de eerste klasse verdienen.
Op de vooravond van wat voorlopig nog onze nationale feestdag is — hilarisch, ik weet het — stonden op het elektronische-muziekgebeuren 10 Days Off enkele publiekstrekkers van formaat geprogrammeerd. Zoals reeds aangekondigd, was Gentblogt alweer op post in Kunstencentrum Vooruit voor een kritische kijk op deze topdag.
De spits werd afgebeten door Le Petit Belge. Laat ik het maar niet onder stoelen of banken steken: ik had nog nooit van de goede man gehoord. Aangezien 10 Days Off wel vaker aangename verrassingen in petto heeft, leek Le Petit Belge me wel het uitchecken waard. Doch helaas, weinig nieuws onder de zon.
Zijn set schipperde tussen eerder stereotiepe synthesizerpatroontjes en knallende bassdrums. Het dient echter gezegd: het publiek lustte er pap van, en in die zin speelde de kleine Belg prima in op het tijdskader. Of hij meer in zijn mars heeft, zal elders moeten blijken.
Waw, dat er volk was gisteren op de feesten is wellicht een understatement van formaat. Gelukkig heeft het er ons niet van weerhouden om Howie & Linn bij Sint-Jacobs te zien. We waren er eerder ook al voor Harvey Quint en met de hand op de borst, hij heeft ons weten overtuigen en niet omdat hij zo een mooi hemd en stijlvolle bril aan had. Maar onze fotograaf had vooral aandacht voor Howie en Linn en dat kunnen we hem niet kwalijk nemen.
Het was even zoeken naar een comfortabele plaats, want alcohol doet iets met een mens. Allez, met sommige mensen toch. De serenade voor Jolien aan het dreupelkot overstemde moeiteloos de eerste tonen van Howie & Linn en laten we nu net voor dit laatste gekomen zijn.
Lien Degreef had voor de gelegenheid geen rood jurkje of een vrolijke paardenstaart, maar een strak glitterjurkje en een kanjer van een zonnebril op. Ze kwam het podium op als een echte femme fatale, maar haar stralende glimlach doet je eerder denken aan het meisje van hiernaast. En ons hoor je daar in elk geval al niet over klagen.
Een mens durft het wel eens vergeten, maar ook op het Laurentplein is van alles te beleven. Het zal wel zijn, er werd bijna gevochten om er iets te mogen organiseren. Het Laurentplein staat synoniem met luisterplein, met ruimte voor amateurkunstenaars, kleinkunst en klassiek. Gisteravond, de drukste avond van de feesten tot nog toe, stond daar Hannelore Bedert. Met de Nederpopprijs en de Nekkaprijs op zak hoeft ze eigenlijk niks meer te bewijzen. Raymond Van het Groenenwoud zong mee op haar debuut-cd en daarmee is alles wel gezegd waarschijnlijk.
Hannelore Bedert is zo een madame die in ons ogen niks verkeerd kan doen. Al zou ze misschien hard protesteren bij het horen van madame. Ze maakt van die mooie liedjes met een scherp kantje. Dat bewees ze wel met pareltjes als Janker en Dissolvant. Ergens las ik de heel treffende omschrijving “Bleitliedjes voor jankers, scheldliedjes voor lievelingen” en ik zou het niet beter kunnen zeggen. Lees verder…
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
