woensdag 10 december 2008 9u30 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
patricia |
Laat ik eens een open deur intrappen: iedereen heeft zo zijn gewoontes als het op eten aan komt. Bepaalde groenten worden altijd bij hetzelfde geserveerd en dan is het plots raar om te ontdekken dat er mensen zijn die spinazie bij fish sticks serveren terwijl jij die altijd voorgeschoteld kreeg met tomaat. Bij ons in de familie is fondue een klassieker bij feestjes. Het is gemakkelijk, iedereen eet waar hij of zij goesting in heeft, er moet niemand zielig wezen kijken in de keuken,… Die gemakkelijkheidsoplossing kon me wel bekoren, dus had mijn kleine huishouden al vlug een aantal fonduetoestellen. Jawel, een aantal, want fondue doe je met veel mensen en dan zijn een paar toestellen handiger. Zeker als je dan nog wil experimenteren met vegetarisch of vis.
Op een winterse avond besloten we dat fonduerestaurantje dat we tijdens de Gentse feesten gezien hadden eens een bezoekje te brengen. De Fondueloft vond onderdak in een oude sigarenfabriek en het interieur is heel trendy. Het is niet moeilijk waar ze het idee voor de naam loft vonden. Het heeft op het eerste gezicht een eerder koele indruk, maar we werden vriendelijk verwelkomd en kregen meteen een hapje geserveerd. Lees verder…
dinsdag 9 december 2008 13u27 |
uwged8 |
ilse |
Week 50 al. Het einde van het jaar lijkt dan wel plots heel dichtbij, en de kerstdrukte slaat ook in onze mailbox toe. Kerstmis, dat is over twee weken. Staat uw kerstboom er al? Heeft u al cadeautjes gekocht? Enfin, stress jong. Kerstmis, dat betekent ook dat Music For Life er aan komt. Stel nu dat wij met Gentblogt daarvoor een actie in elkaar zouden steken, ge weet maar nooit. Dan mogen wij een liedje aanvragen op Studio Brussel en kunnen wij niet anders dan onze nummer 1 uit de uwged8 van volgende week nemen. Nietwaar? Allé, het kan u maar motiveren om voor het juiste nummer te stemmen.
Op naar de resultaten. Twee nieuwkomers verstoten Cloon en Tom Wolf. Van die eerste gingen wij net wat CD’s uitdelen. Spijtig! Misschien komen ze volgende week terug? Lees verder…
maandag 8 december 2008 22u27 |
Muziek |
patricia (tekst), D. (beeld) |
De laatste dag van étoiles polaires hadden we kaartjes te pakken gekregen. Op de valreep want alles was uitverkocht en dan waren er toch plots nog kaartjes, het plezier van online bestellen en mensen die dan toch niet betalen. De andere sterrendagen hadden we wel de intentie maar tja, het is er niet van gekomen. Nochtans nemen Godspeed You! Black Emperor, Silver mt Zion en Patrick Watson een prominente plaats in het cd-rek in. De muziekscène in Montréal leeft ondanks het feit dat er geen major labels zijn en grote concertzalen zijn, maar wel veel underground indieprojecten en gezellige clubs. Niet moeilijk om te zien waarom de artiesten zaterdagavond zo lovend waren over de concertzaal.
Sarah Siskind mocht de avond inzetten. Een meisje met een gitaar alleen op het podium. Normaal kunnen die bij ons niks verkeerd doen, maar het klikte niet. Ze heeft zeker een dijk van een stem. Ik hoorde flarden Dolly Parton maar zag geen cowboy-botten. De zaal roezemoesde verder terwijl ze volliep. Land of Talk gooide het over een andere boeg. Frontvrouw Elisabeth Powell slaagt er perfect in om de aandacht vast te houden met grappige verhaaltjes tussen de songs en met een toch wel typisch stemgeluid tijdens de songs. De muziek werkte aanstekelijk: rechttoe-rechtaan, bij momenten explosief en altijd aanstekelijk. Niet moeilijk om te geloven dat dit drietal momenteel furore maakt in hun thuisstad, zoals Wim Wabbes hen aankondigde. Justin Vernon draaide aan de knopjes op hun jongste plaat Storm of lake, meteen de link tussen beide groepen gaf Elisabeth met enige schroom toe. Veel te bescheiden, naar onze mening, het smaakte naar meer. Arcade Fire is best gewaarschuwd. Lees verder…
maandag 8 december 2008 15u49 |
Bestuur & Politiek |
patricia |
Het economische nieuws wordt overspoeld door een golf van herstructureringen en ontslagen. Ook Gent ontsnapt hier niet aan. De traditioneel Gentse sectoren zoals de textiel-, metaal- en autoindustrie worden zwaar getroffen door de internationale crisis. Eind november telde Gent 11.121 werkzoekenden, een heel lichte stijging ten opzichte van november 2007 (11.038), een lichte daling ten opzichte van oktober (11.423). Maar op een paar maanden tijd gingen meer dan 500 jobs verloren bij de textielbedrijven UCO en DOMO, de komende maanden worden 650 tijdelijke contracten stopgezet bij Volvo Trucks, verdwijnen 250 jobs bij Volvo Cars, 200 bij Arcelor Mittal,… Schepen Mathias De Clercq is echter niet van plan om bij de pakken te blijven zitten. Hij pleitte op de persconferentie deze middag voor overleg met alle betrokkenen, de Vlaamse overheid, de sociale partners, de werkgevers,… om op één lijn acties te ondernemen naar de getroffen werknemers. Hij wees in dit verband op de 3.000 openstaande vacatures op de Gentse arbeidsmarkt.
Minister Frank Vandenbroucke trad hem bij. Ook hij vreest dat de slechte tijdingen nog niet voorbij zijn maar wil maximaal inzetten op de kansen die de arbeidsmarkt momenteel biedt. De openstaande vacatures bewijzen dat er nog bedrijven zijn die personeel zoeken en het is uiterst belangrijk om hier snel op te reageren. “Een job die een lange tijd niet ingevuld raakt, betekent het verdwijnen van een job. Het bedrijf zal afzien van de expansie.” De samenwerking tussen de Vlaamse overheid en Stad Gent noemde hij exemplarisch en dat zei hij niet enkel omdat hij in Gent op bezoek was. Voor de zomer werd een samenwerkingsconvenant afgesloten tussen de Stad Gent, de VDAB Gent en het OCMW Gent, waardor de domeinen, onderwijs, arbeid en welzijn in Gent hun werking nog verder op elkaar afstemmen. Stad Gent stapt dan ook mee in de tewerkstellingscellen. Lees verder…
maandag 8 december 2008 10u36 |
Musea en tentoonstellingen, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Thierry Lammertijn en Charles Strijd (beeld) |
Donderdagavond, op de Tweede Museumnacht, startte ik dus met San in het Designmuseum, alwaar de kookdemonstratie door de Bekende Gentenaars onze zintuigen beroerde: onze ogen genoten van de schitterende potten van Demeyere, onze neus (en eetlust) werd geprikkeld door de zalige kookdampen, onze smaakpapillen werden verwend door het lekkere eten (en helaas werden onze oren meer dan eens gepijnigd door een slecht afgestelde geluidstechniek).
Vervolgens togen we met zijn vieren richting MIAT. Inmiddels regende het niet meer, integendeel. Het water viel met bakken uit de hemel, waardoor wij eerder als verzopen katten (in mijn geval letterlijk want de textuur van mijn mantel lijkt een beetje op een kattenvel) dan als waardige vertegenwoordigers van de Gentblogtredactie in het MIAT arriveerden.
Maar we waren niet de enigen. Het stroomde er van het volk waarbij het ons vooral opviel dat er bijzonder veel jongeren de weg naar het MIAT hadden gevonden. Wie evenwel hoopte dat deze museumnacht eindelijk eens de gelegenheid was om de vaste collectie van het MIAT te bekijken, was eraan voor de moeite. Je kon alleen terecht in de tijdelijke tentoonstelling Lingerie. Zo zacht als zij. Lees verder…
zondag 7 december 2008 22u35 |
Gentblogt |
ilse |
“Het gaat te snel”, dat horen wij vaak. “Er verschijnt te veel en dan zit ik helemaal achter”. Het gaat over Gentblogt dan, voor alle duidelijkheid. Dus kwamen wij met een oplossing: op zondag — luie, rustige, trage zondag– brengen we een overzicht van wat er de afgelopen week verscheen. Een klik-artikel vol linkjes, zodat u weer helemaal meebent….
Zo was het deze week dikwijls eens “dag van”: wereldaidsdag op maandag (uw dienaar stelde trouwens een vraag in de commentaren en kreeg nog steeds geen antwoord. tsk) en de dag van mensen met een handicap op woensdag (opnieuw een onbeantwoorde vraag in de commentaren, specifiek voor de gemeenteraadsleden, deze keer!). En het gravensteen werd magenta gekleurd voor de cities-for-life-dag. (tegen de doodstraf). Lees verder…
zondag 7 december 2008 15u01 |
Faits Divers |
Freek Adriaens |
Wat is er mis met Antwerpen? Niets natuurlijk, het is er alleen niet zoals in Gent. Maar waarom dan, vraagt een mens zich wel eens af. Aan de Boerentoren kan het al niet liggen, want wij hebben het Belgacomgebouw. Een Kennedytunnel is er weliswaar niet bij ons, maar kijk eens naar de Sint-Lievensbrug, wat een pracht van een tegenhanger. En okee, de mensen in Antwerpen spreken anders, maar dat doen ze in Gent ook, laten we wel wezen.
“In Gent zijn de straten breder dan in Antwerpen,” vertrouwde een anonieme Antwerpse me onlangs toe, “daar zit het hem”. Nu zal niemand in mijn omgeving zo’n stelling poneren zonder dat ik spontaan mijn sextant bovenhaal om als een gek aan het meten te slaan. Mijn eerste impuls was dan ook om met potlood en passer de hele Gentse binnenstad uit tekenen. Maar omdat ik al meteen begon te vrezen dat mijn sociaal leven hieronder zou gaan lijden, besloot ik me maar te beperken tot een steekproef.
Lees verder…
zondag 7 december 2008 11u10 |
Faits Divers |
Veerle Baert |
Al weken kijken we er naar uit: de komst van de Sint.
Moeder gaat maanden op voorhand op pakjesjacht, een kwestie van de decemberdrukte te vermijden. Tijdens rommelmarkten wordt er al eens zonder de kinderen gekocht om de goedheiligman al wat te helpen. Het moet niet allemaal nieuw zijn. Impulsieve aankopen worden dapper verzameld ergens boven op de kleerkast, waar kinderogen nog niet bij kunnen. Het zijn geen gulle vragers: een trommel en een gitaar. Meer moest dat voor hen niet zijn.
In de kinderloze jaren zweerde moeder dat muziekinstrumentjes er bij haar nooit zouden inkomen. Maar kijk, een mens wordt milder met de jaren. De vraag naar de gitaar houdt Pepijn nu al 11 maanden vol en dan kan je niet anders doen dan bezwijken. Moeder heeft nu maar één regel meer: als er een muziekinstrumentje in huis komt, dan moet het wel mooi klinken, ongeacht welke leeftijd er de hand aan slaat. Dingen met batterijtjes dat werkt nog steeds danig op haar systeem.
De Speelfontein aan het Sint-Pieters had een mooi assortiment: een klein rood pianootje (55 euro, die viel dus af. Er zijn grenzen), een tafelharp met onderliggende tekst en partituur (absoluut ongeschikt voor een vierjarige, maar erg tempting), een accordeon (dat was al gereserveerd door de meter van Floris), en natuurlijk trommels in allerlei vormen en maten. De keuze viel op de trommel met een goudkleurig touw om rond je hals te doen. Een gitaar hadden ze niet, want bij de groothandel klonken ze allemaal toch een beetje vals, aldus de bijzonder vriendelijke winkeldame. Lees verder…
zaterdag 6 december 2008 17u52 |
Musea en tentoonstellingen |
Jeronimo (tekst), Bruno Bollaert (beeld) |
Ik heb het moeten bekopen. Te weinig slaap wegens de vele gezellige Gentse avonden gecombineerd met de vele kille ijskoude natte ochtenden op de fiets naar het station eisten hun tol. Zondagavond voelde ik het al aan mijn keel. De volgende dagen begon mijn kop wat te zwellen en donderdag op het werk was het hek helemaal van de dam. En dat terwijl die donderdagavond een ferme nacht op stapel stond. De Gentse Museumnacht! Dat ging ik nooit aan me laten voorbijgaan! Die nacht was de kans om eens in musea te komen waar ik nog nooit geraakt was en om kennis te maken met wereld- en ander erfgoed.
Browsen doorheen de verschillende zalen en collecties. De ene al indrukwekkender of abstracter dan de ander. Met wat pillen in de maag en nog wat andere pepmiddelen tjsokte ik vol verwachting en licht koortsig met de fiets naar het MSK waar algauw een vriendin, haar vriendin en een huisgenoot aankwamen tsjokken.
Lees verder…
zaterdag 6 december 2008 15u53 |
Musea en tentoonstellingen |
San (tekst), Thierry Lammertijn, Charles Strijd (beeld) |
De eerste nacht had ik gemist, bij de tweede nacht zou ik er alleszins bijzijn. Zelfs het slechte weer kon me niet binnenhouden en samen met Veerle trok ik dus de stad in, richting Design museum. Want daar werd een demonstratie gegeven van koken met B.V.’s, of zelfs: B.G.’s, Bekende Gentenaars.
Toen we vertrokken naar het museum viel het weer al bij al nog mee. Onderweg kwamen we in twee regenbuien, maar ze waren niet te hevig en van zeer korte duur, dus echt nat waren we niet toen we er toekwamen. Het museum zelf ken ik relatief goed. Het is één van de favoriete musea om eens met de kinderen naartoe te gaan, dus paste ik gisteren om nog eens een toer te doen langs de vaste collectie en toogde ik samen met mijn gezellin rechtstreeks naar de demonstratieruimte/tent. Ook al omdat we eigenlijk een beetje te laat vertrokken waren en we maar net op tijd waren voor de aanvang van de demonstratie.
Lees verder…
zaterdag 6 december 2008 11u29 |
Musea en tentoonstellingen |
Els Van Eeckhaut |
Gisteren werd ik onverwacht uitgenodigd voor de opening van Lineart 2008. De kunstbeurs blaast 27 kaarsjes uit, en toch was het voor mij een eerste kennismaking. Mijn interesse was al langer gewekt door positieve commentaren over de editie van vorig jaar, de geruchten dat Lineart een lichte metamorfose heeft ondergaan ten goede, en de inhoud van het foldertje waar Ward Caes, de projectleider aankondigt dat de beurs dit jaar goed voorzien is van Actuele Kunst.
Van bij het begin was het al “bingo”. “Dance with The Devil” van de Duitse artiest Ottmar Hörl en gepresenteerd door de Maisenbacher Art Gallery is een confronterend project: de kunstenaar wil -samengevat- aantonen dat het kwaad overal schuilt en men er steeds bedacht voor moet zijn. Tientallen lieftallige tuinkabouters die ongegeneerd de Hitlergroet brengen veruitwendigen die idee. Niet schokkend, maar verwarrend genoeg om -niet alleen letterlijk- even stil te staan.
Lees verder…
zaterdag 6 december 2008 10u08 |
Faits Divers |
Veerle (tekst), Hans Dekeyser (beeld) |
Als ik vanuit het stadscentrum huiswaarts keer, neem ik gewoonlijk de bus aan het Emile Braunplein (voor de niet-Gentenaars, het plein tussen Sint-Niklaaskerk en Belfort, te midden van onze wereldberoemde drie torens).
Zo ook deze week. Alleen krijg ik tegenwoordig claustrofobie als ik aan de bushalte sta. Het hele plein is een tentenkamp geworden. Parallel met het Belfort kijk je tegen een blinde witte wand, zijnde de metalen wand van een reuzentent, die wellicht een drankgelegenheid zal herbergen.
Daarnaast verrees een groot wit dak op palen. Dwars op beide constructies en parallel met het stadhuis werd nog een grote witte pagodetent, eveneens voor horecafunctie, opgetrokken. Het geheel is met elkaar verbonden door een houten loopplatform. Aan de achterzijde van die tenten werd nog extra ruimte afgebakend met hekken en op het plein bevinden zich her en der nog enkele keten.
Lees verder…
vrijdag 5 december 2008 21u09 |
Agenda |
Jeronimo |
Vrijdag 12 december 2008 in het Geuzenhuis (20u): vernissage tentoonstelling ‘Bart en Errik’
Bart De Waele is een veelzijdig kunstenaar uit Aalst en houdt ervan te werken met verschillende materialen: elk materiaal biedt immers een eigen mogelijkheid tot expressie. De laatste jaren maakte Bart vooral tekeningen en (olieverf)schilderijen, twee disciplines waarin hij autodidact is. Hij omschrijft schilderen als ‘waarschijnlijk de beste manier om jezelf beter te leren kennen’, en hij houdt ook gewoon van de geur van verf… Als schilder werkt hij steeds figuratief. In zijn werk staat meestal de menselijke figuur centraal, die hij telkens een eigen karakter tracht mee te geven. De basisidee voor deze tentoonstelling is het feit dat elk mens gedurende zijn levensloop verliezen en tegenslagen kent, maar desondanks sterk genoeg is om steeds door te gaan. Verder keert Bart in deze expo ook terug naar een oude liefde, de keramiek.
Errik Vermeulen is lid van de kunstbende De verloren generatie en medeoprichter van Erfab Productions, een organisatie die kansen biedt aan beginnende artiesten. Hij volgde verschillende kunstopleidingen en kreeg tijdens zijn opleiding schilderkunst les van Ivan de Smaele. Hij exposeerde al een aantal keren alleen, maar nam ook deel aan verschillende groepsprojecten van De verloren generatie en exposeerde in Heist-op-den-Berg als laureaat van de wedstrijd Woord is beeld.
Beide kunstenaars hebben al verschillende exposities op hun actief, maar dit is pas hun tweede gezamenlijke tentoonstelling.
De tentoonstelling loopt van 12 tot 21 december 2008 in het VC Geuzenhuis. Open: maandag tot vrijdag van 9.00 tot 12.00 en van 13.00 tot 16.30 (na telefonische afspraak via 09 220 80 20); zaterdag/zondag van 9 tot 20.00. Info: leentje@geuzenhuis.be – www.geuzenhuis.be.
vrijdag 5 december 2008 17u27 |
Faits Divers |
Veerle |
Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat in heel Vlaanderen met de minuut de spanning stijgt. Voelt u het ook? Duizenden kinderhartjes kloppen vol verwachting: Hij zal toch wel komen vannacht (of zondag)? Hij zal ons huis toch niet voorbijrijden? Zijn wij wel braaf genoeg geweest? Wat zal er in onze schoen liggen? Brengt hij nu eindelijk die lang verwachte pop of die o zo fel begeerde Lego Star Wars?
Die spanning en verwachting ligt in ons gezin al enkele jaren achter de rug, maar we zouden toch niet moeten aankondigen dat Hij niet meer komt. Het idee alleen al! De ontgoocheling zou te groot zijn. De komst van Sinterklaas is zo’n uitgesproken gezinsmoment dat ik er zelfs nog niet aan toe ben dat de lieven mogen meekomen. Op andere feestdagen heb ik daar geen problemen mee, maar Sinterklaas, dat is een moment voor ons en de kinderen. Niet dat het zo evident is om geschikte geschenken te vinden. Met een doos Playmobil of de nieuwste Barbie zijn ze niet echt gelukkig meer, en dan is het elk jaar weer zoeken en vissen en vragen wat ze nu eigenlijk nog echt graag zouden willen. Op zulke momenten kom je pas goed tot het besef hoe ongelooflijk goed wij het hier hebben, want voor alles wat ze écht nodig hebben, wordt in de loop van het jaar gezorgd.
Maar nu terug naar de sinterklaassfeer. U kent ons en weet dat wij bijzonder nieuwsgierig zijn. Vorig jaar lieten enkele redactieleden nog eens het kind in zich naar boven komen en u de ontboezemingen over hun diepste sinterklaaswensen en -herinneringen lezen (hier, hier, hier, hier en hier).
U hoort ons al afkomen: dit jaar zijn wij vooral nieuwsgierig naar uw verhalen. Gebruiken, tradities en gewoonten kunnen bij iedereen nogal verschillend zijn. Zo heb ik lang gedacht dat de Sint bij iedereen op dezelfde moment en altijd ‘s nachts kwam, tot ik merkte dat Hij bij de buren het speel- en snoepgoed bracht op het moment dat de kinderen naar school waren. Die gebruiken veranderen ook doorheen de jaren. Soms gebeurt dit zo geleidelijk dat je plots tot het besef komt: “Tiens, dit is volledig verdwenen (en vervangen door iets anders)!”
Lees verder…
vrijdag 5 december 2008 12u15 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Een –tot mijn verwondering– redelijk goed bewaard geheim, zijn de jazz-sessies in de Mineral Jazzclub. Mineral Jazz is een onderdeel van de Handelsbeurs, geprogrammeerd door Christian Mendoza, een half jazzgenie van verscheiden origine dat nog steeds veel te weinig erkenning krijgt. Tot mijn eigen schande was ik er dit seizoen nog niet geraakt (filmfestival de eerste keer, ander concert de tweede keer), waardoor ik tot mijn grote spijt maar liefst vier interessante concerten aan mij heb laten voorbij gaan. Vier, jawel, want in de Mineral worden meestal double bills geprogrammeerd. Dat zou mij geen derde keer overkomen, dus dinsdag trokken we naar het duistere Onderbergen (een straat die pal temidden twee tramhaltes van lijn 21/22 is gesitueerd). Daardoor misten we dan wel weer het concert van Jeroen Van Herzeele in café De Turk, maar we hebben zo een donkerbruin vermoeden dat het daar barstensvol zat.
Niet zo in de Mineral. De toegang is zeer democratisch (5 euro), de drank dan weer niet. Niemand verplicht u te drinken natuurlijk. Eigenlijk gingen we voor Ben Sluijs. De saxofonist kwam in een trioformatie die een eerste keer bij Opatuur voor de leeuwen werd gesmeten, met niemand minder dan Mendoza zelf, en met Lode Vercampt op cello. Of we daar eerder al lyrisch over geweest zijn, ik weet het niet, maar in elk geval, dit verdiende uw aandacht. Van het samenspel tussen de drie muzikanten druipt het plezier en gevoel af, wat zich vertaalt in een dynamisch soort muziek, dat nochtans meestal een eerder uitgesponnen verhaal bevat. Een van hen weeft een rode draad doorheen de muziek, waarrond en waartussen beide andere muzikanten zich nauwgezet tussen bewegen.
Geen gemakkelijke opdracht, voor deze volgens sommigen verkeerd geprogrammeerde groep. Aan het tweede concert ging immers het geweld van Galore vooraf. “Beter eerst zacht, en dan pas hard”, fuisterde iemand in mijn oor, maar daar waren wij het niet mee eens. Was Galore pas tweede gekomen, dan was de herinnering aan Sluijs/Mendoza/Vercampt geheel overspoeld door de geluidsgolf van de andere groep. Want welk een deining ging daar niet van uit!
Lees verder…
vrijdag 5 december 2008 9u50 |
Bestuur & Politiek |
patricia |
De Vlaamse overheid moedigt haar werknemers aan om ook eens vanachter hun bureau te komen en eens aan de andere kant van de lijn te gaan kijken. Het klinkt mooi, maar het is vooral interessant. Zo kan het dat je dossiers behandelt, advies geeft maar eigenlijk nooit echt goed weet wat er met het advies gebeurt. Een hoop redenen die niks met Gentblogt te maken hebben brachten me naar een dienst van Stad Gent, het Lokaal Werkgelegenheidsbureau. Ik mocht er meelopen in verschillende projecten en proefde zo een beetje van de sfeer. Ze verwelkomden me hartelijk, waar ik hen voor bedank, omdat Brussel toch altijd een beetje ver weg is. Twee Gentse projecten met jonge werkzoekenden kunnen misschien ook onze lezers interesseren, andere zijn waarschijnlijk te specifiek.
Ik had afgesproken om 9 uur maar in de Centrale waren ze al druk bezig. Acht jonge laaggeschoolde werkzoekenden krijgen een opleiding op de werkvloer om de kneepjes van de horeca onder de knie te krijgen. Theorie en praktijk gaan hierbij hand in hand, want ‘s middags kan u aanschuiven in het wereldrestaurant. Tijdens het zappen ben ik wel eens bij Gordon Ramsay of Keukenrebellen gepasseerd en het eerste wat me opviel toen ik de keuken binnenkwam was de stilte. Er werd niet geroepen, geschreeuwd of gevloekt. Iedereen was druk bezig. De verantwoordelijke verwelkomde me en bezorgde me meteen een gepaste outfit. Ik kon ajuin voor de soep snijden: 5 kilo zoals het hoort met gekromde vingers, moeilijk. Lees verder…
RSS
